De kantooraffaire

Ik ontmoette Kim een paar jaar geleden op kantoor waar ik werk. Ze was erg aantrekkelijk en altijd prachtig gekleed. Ik vond het geweldig om te anticiperen op wat ze de volgende dag zou dragen. Ze was erg tenger en had een tengere smokingfiguur. Af en toe liep ik haar tegen het lijf in de gang, en dan maakten we nauwelijks oogcontact. Soms droeg ze een pantalon met een jasje, en soms droeg ze een heel kort rokje. En met "kort rokje" bedoel ik dat het grensde aan kantoorkleding. Natuurlijk vond ik het niet erg om naar haar te kijken als ze eruitzag als een klein sletje, maar ze was absoluut aantrekkelijk, en dat wist ze.

Ze droeg altijd wel ergens hoge hakken, of het nu stiletto's of kniehoge laarzen waren.

Ik wist echt niet wat ze deed, want iedereen op kantoor deed andere dingen. Ik zag mensen haar kantoor binnenkomen, dus ik nam aan dat ze een soort consultant was.

Op een dag kwam ik haar tegen in de keuken. Ik had vreselijke hoofdpijn en zag er absoluut niet goed uit.

Ze begroette me en ik begroette haar terug. Ze moet hebben gemerkt dat ik een beetje van het pad af was en vroeg of het goed met me ging.

Ik vertelde haar dat ik vreselijke hoofdpijn had, wat ik vreemd vond, want ik heb nooit hoofdpijn.

Ze zei dat ze paracetamol in haar kantoor had liggen die ik mocht gebruiken als ik het nodig had.

Ik zei dat ik meteen langs zou komen als ze dat goed vond.

Ze zei ja en zei dat ik er om 13.00 uur moest zijn omdat ze een klant had.

Ik keek toe hoe ze haar koffie pakte en wegliep. Ik was helemaal gefascineerd door haar billen en de manier waarop ze liep.

Het enige waar ik aan kon denken was: hoe zou het zijn om ruzie met haar te krijgen?

Ik had Kim tijdens de feestdagen niet veel gezien, en toen ontmoette ik haar eindelijk.

Ik zei: "Hoi, hoe gaat het?"

Ze aarzelde even en begon toen zachtjes te praten, een beetje betraand.

Ze vertelde me dat ze erachter was gekomen dat ze een ziekte, en barstte in tranen uit en omhelsde me.

Ik wist echt niet wat ik moest doen, behalve haar vasthouden en proberen te troosten.

Nadat ze me losliet, vertelde ze me dat ze niet wist hoe ze voor haar kinderen moest zorgen. Ik nam aan dat ze getrouwd was, maar later zag ik dat ze geen trouwring droeg.

Ik kende haar niet zo goed en was geschokt dat ze me zoiets toevertrouwde.

Daarna, wanneer ik haar alleen op haar kantoor zag, stopte ik even om haar te groeten.

Ik zocht altijd naar een gelegenheid om een praatje te maken.

Op een andere dag, toen we elkaar in de gang tegenkwamen, begroette ze me, stak haar hand uit en raakte mijn arm aan.

Ik heb haar online opgezocht om iets over haar te weten te komen.

Op sociale media stond dat ze getrouwd was, dus ik vond het vreemd dat ze geen ring droeg.

Was ze gescheiden of zat ze midden in een scheidingsprocedure?

Dat klonk logisch, want ze maakte zich zorgen om het welzijn van haar kinderen.

We bleven elkaar begroeten en af en toe kwam ik haar kantoor binnen om een praatje te maken.

Gisteren zag ik haar haar kantoor uitlopen. Toen ze me passeerde, draaide ze zich om en groette me, en ik groette terug.

Toen zei ze dat ze zo terug zou zijn, draaide zich om en liep weg.

Wat betekende dat? Wilde ze praten? Was het een hint dat ze wilde dat ik bleef?

Ik vatte het op als een hint van "Blijf in de buurt, dan kan ik met je flirten".

Ik besloot geen enkele kans te laten liggen om met haar te praten. Ik begon te genieten van onze gesprekken en seksueel over haar te fantaseren. Ze was een erg knappe vrouw.

Mijn gedachten speelden me parten en ik dacht dat ze eigenlijk iets met me te maken wilde hebben, behalve iemand om mee te praten.

Nadat ze terugkwam, hebben we ongeveer een kwartier gepraat. Ze kreeg een telefoontje en stak een vinger op alsof ze me wilde zeggen dat ik niet moest gaan, het zou maar een minuut of twee duren.

Toen ze ophing, zei ze dat haar klant wat later zou komen. Arme ik.

We praatten verder over haar toestand en een aantal dingen die ik had meegemaakt.

Toen haar cliënt arriveerde, zei ik: "Het was echt leuk om met je te praten. Sorry als ik te veel praat."

"Oh, helemaal niet! Ik vond het echt leuk om met je te praten."

Toen ze opstond om haar cliënt te begroeten, omhelsde ze me en liep ik naar mijn kantoor.

Na die dag deed ik er bewust mijn best voor om haar elke dag te zien dag.

Ik begon de dagen en tijden van haar vergaderingen op te schrijven, en na een paar weken had ik een aardig goed beeld van haar werkschema.

Ik liep steeds vaker langs haar kantoor en merkte dat haar deur wijder open leek te gaan als er niemand binnen was. Hierdoor kon ik haar beter zien als ik langsliep.

Op een vrijdag wist ik dat ze er was omdat haar deur openstond. Ik probeerde stiekem even te kijken toen ik langsliep. Ik was op weg naar mijn kantoor om een telefoontje aan te nemen. Toen ik voorbijliep, zei ze: "Hallo!"

Ik stopte, liep terug en zei: "Hallo, ik moet even snel bellen. Mag ik nog even langskomen?"

"Tuurlijk."

Na mijn telefoontje stopte ik en begon ik mijn gebruikelijke praatje, omdat ik niet wist wat ik moest zeggen.

"Hé, hoe gaat het?"

"Het gaat goed. De medicatie helpt me om met de pijn om te gaan. Hoe gaat het met jou? uit?"

"Het gaat goed met me, maar niet geweldig. Ik heb ontdekt dat mijn knie misschien vervangen moet worden, dus ik zal ermee moeten leren leven. Het lijkt wel alsof elke dag iets nieuws is naarmate je ouder wordt."

Ze droeg weer een van haar korte rokken met hakken. Ik zag dat ze zich in haar stoel verplaatste terwijl ze haar benen over elkaar sloeg.

Haar rechterbeen, nu over haar linker geslagen, ontblootte bijna haar hele dijbeen. Ik kon geen slipje zien, dus ze moest een string hebben gedragen.

Terwijl ze sprak, wist ik dat ze zag dat ik naar haar keek. Ze moet geweten hebben dat ze me veel liet zien, en ze probeerde het niet te verbergen.

Haar telefoon ging en ze draaide zich naar links om op te nemen. Terwijl ze sprak, begon haar rechtervoet te tikken en trok mijn blik.

Ik kon me alleen maar voorstellen hoe het zou zijn om die benen te kussen en te likken, helemaal tot aan haar kont.

"Mijn cliënt is hier. Ik blijf hier nog een paar uur. Kom later langs als je wilt."

Toen ik me omdraaide om te vertrekken, realiseerde ik me dat ik een beetje stijf was geworden en hoopte dat ik dat niet zou merken.

Ik keek op mijn horloge om de tijd te controleren en schatte dat haar sessies waarschijnlijk een uur zouden duren. waren.

Na ongeveer een uur kwam ik langs en zag op weg naar het toilet dat haar kantoordeur openstond.

Op de terugweg stopte ik toen het leek alsof ze haar spullen aan het inpakken was.

"Ga je vroeg weg?"

"Ja, mijn afspraak van 16.00 uur is afgezegd. Trouwens, bedankt voor het gesprek. Ik vind onze gesprekken leuk."

"Ik ook!"

Toen ze opstond, kwam ze naar me toe en omhelsde me. Ik sloeg mijn armen om haar heen en hield haar stevig vast met mijn rechterhand, net onder haar taille, op haar bovenbil.

Ik zag de kleine bank achter ons waar haar klanten zaten en dacht dat we daar misschien ooit eens op zouden neuken.

Ik hoorde haar zachtjes zuchten en gaf haar een tedere kus op haar wang.

Onze omhelzing werd verbroken en toen we ons losmaakten, gaf ze me een snelle kus op mijn wang.

"Nou, ik moet gaan. Tot morgen?"

"Ja, ik ben er."

Ik liep mijn kantoor binnen en kon niet vergeten wat er net gebeurd was.

Ik wist nu dat ze meer wilde dan onze korte gesprekjes.

De avond kwam en ging, en eindelijk brak de ochtend aan.

Ik kwam zoals gewoonlijk vroeg op kantoor aan en hoorde Kim rond 9.45 uur haar kantoor binnenkomen.

Ik pakte mijn koffiemok en liep naar de keuken om Haal een kop koffie.

"Goedemorgen," zei ik toen ik langsliep.

"Goedemorgen, haal je koffie?"

"Ja."

"Wacht, ik ga met je mee."

Ik wachtte buiten in de gang op haar, en toen ze naar buiten kwam, weet ik niet hoe ik mijn kaak niet op de grond heb laten vallen. viel.

Ze droeg een kastanjebruine rok, een witte blouse, een bijpassend kastanjebruin jasje en hoge hakken die haar een paar centimeter langer maakten. Het leek wel alsof ze ook onder de zonnebank had gelegen.

We liepen naar het koffiezetapparaat en ik probeerde haar niet aan te staren.

Ik gebaarde haar dat ze eerst moest gaan.

Terwijl we daar stonden, zei ik: "Normaal gesproken zeg ik dit niet, maar je ziet er werkelijk prachtig uit!"

"Nou, dank je wel! Dat is heel aardig. Ik vroeg me af of je het zou merken."

"Ah, je doet Grappen, hè? Je valt me altijd op."

"Echt?"

"Ja, je bent een heel aantrekkelijke vrouw en ik weet zeker dat iedereen je opmerkt."

"Nou, ik weet het niet zo zeker."

"Ja. Zelfs vrouwen zeggen hoe knap je bent."

"Oh, je bent zo schattig. Nou, je bent een heel aantrekkelijke man."

Ik heb wat koffie opgehoest...

"Nou, ik weet het niet. Ik word oud. Je ziet het aan de grijze haren in mijn gezicht."

"Zout en peper is erg sexy. Ik wed dat veel vrouwen je versieren, vooral als je je trouwring draagt."

"Ha, tuurlijk. Ik ben nog nooit door vrouwen versierd, zeker niet nu."

"Vrouwen vinden getrouwde mannen zoals jij erg aantrekkelijk."

"Dat geloof ik geen moment. Waarom zeg je dat?"

"Omdat oudere mannen weten hoe... laten we zeggen dat ze meer ervaring hebben."

"Hoe weet je dat?"

"Nou, ik ben counselor en ik spreek veel stellen."

"Misschien. We zijn allebei getrouwd, dus ik denk dat we iets gemeen hebben."

"Ja, je hebt gelijk. Ik moet mijn afspraken nakomen. Laten we dit gesprek later afmaken. Ik ben om zes uur klaar."

Wauw, blijkbaar wilde ze dat ik bleef hangen zodat ze het kon afmaken.

Ik wist dat het de goede kant op ging, en ik moest voorzichtig zijn, want mensen wisten dat we allebei getrouwd waren. Dit zou niet makkelijk worden.

Het was eindelijk zes uur en ik was de laatste dingen aan het afronden.

Ik hoorde een zacht klopje op de deur, en het was Kim.

"Hé, je ziet er goed uit!"

"Ik wilde even kijken of je er nog was."

"Dat ben ik, en ik kwam net langs. Dacht je dat ik stiekem wegliep of zo?"

"Je weet maar nooit..."

"Wees gerust, als je me vraagt om te komen, zal ik er zijn."

"Mag ik je iets vragen?"

"Tuurlijk, wat is er?"

"Waarom praat je tegen mij?"

"Ik vind het gewoon leuk."

"Echt, geniet je er gewoon van?"

"Jawel, en ik heb je al meer verteld. Het is gewoon raar dat we hier al een tijdje zijn en tot voor kort nooit met elkaar hebben gesproken. Waarom praat je tegen mij?"

"Omdat je knap bent en ik me erg tot je aangetrokken voel!"

"Wauw! Die medicijnen moeten je gezichtsvermogen aantasten!"

Ze deed de deur van de gang een stukje dicht en liep naar de stoel waar ik in zat.

"Mijn gezichtsvermogen is goed. Herinner je je ons gesprek van eerder over oudere getrouwde mannen nog?"

"Ja."

"Ik heb de reden niet afgemaakt."

"En dat is..."

"Ze houden van gepassioneerde seks. Ze houden niet alleen van snelle, snelle seks. Heb ik gelijk?"

"Heb je het over het algemeen of over mij?"

"Ik weet dat je algemeen bent."

"Je hebt gelijk."

"Dus, vertel me de echte reden waarom je graag met me praat."

"Mag ik je dan een vraag stellen en een echt antwoord krijgen?"

"Natuurlijk. Al mijn antwoorden zijn echt."

"Nou, mijn huwelijk is saai, en er is nauwelijks seks meer. Dus als ik met je praat, voel ik me goed, alsof iemand echt in me geïnteresseerd is."

"Nu dezelfde vraag aan jou, want je zou met elke man hier kunnen praten. Waarom ik?"