Op de avond van de verkiezingen van 2024 sprak ik af met vrienden in een lokale wijnbar en taproom voor ambachtelijk bier. We dachten dat het een goede avond zou zijn om wat te gaan drinken, aangezien de tv-zenders de verkiezingsuitslagen continu zouden uitzenden.
Toen ik aankwam, zaten mijn vrienden Bob en Greg al aan een tafel. Terwijl ik door de kamer liep, viel mijn oog op de vier jongere vrouwen aan de volgende tafel: ze waren allemaal mooi en goed gekleed.
Nog even tussendoor. Mocht je een keer een leuk avontuurtje willen beleven met meiden die oudere mannen zoeken, heb ik precies de website voor jouw. Bekijk deze site. Ik heb me ook al aangemeld en met succes!
Ik zat tegenover Greg en naast de andere tafel, op slechts een halve meter afstand. Bob schonk me een glas wijn in van de wijn die hij had besteld, een lokale Oak Valley Zinfandel, en we begonnen met z'n drieën te kletsen over de National Football League en onze favoriete teams.
Na een paar minuten praten keek ik eindelijk naar onze buren, vier jonge, knappe vrouwen. Eén vrouw en ik maakten oogcontact, dus ik glimlachte en zei hallo. Ze ging naast me zitten en vroeg: "Zijn jullie hier vaak?"
Ik legde uit dat we een groep van acht mannen zijn die drie dagen per week na het werk bij elkaar komen en dat we lid zijn van de bierclub. "Sommige dagen zijn er alle acht, andere dagen maar vier, het hangt ervan af," vertelde ik haar. Ik vertelde ook dat we allemaal binnen een straal van anderhalve kilometer van Corks & Taps wonen. "We ontmoeten elkaar kort na 16.00 uur en vertrekken meestal tussen half zes en zes uur 's avonds, na een paar biertjes. Ze moeten allemaal naar huis, naar hun vrouw."
"Dus je bent single?" vroeg de knappe Afro-Amerikaanse vrouw van eind dertig.
"Gescheiden," zei ik. "Is je moeder toevallig single?" Ik zei giechelend.
"Hoe heet je? Ik ben Lauren," zei ze.
Ik antwoordde: "Scott. Scott Williams."
Lauren glimlachte: "Waarom mijn moeder? Ik ben single."
Ik probeerde Lauren diplomatiek uit te leggen dat ik waarschijnlijk twintig jaar ouder was dan zij en dat ik niet dacht dat ze geïnteresseerd zou zijn in een "oude blanke man met een vaderlijf," zei ik.
Gelukkig onderbrak een van haar vriendinnen ons en vroeg naar de wijn die we dronken. Bob gaf de dames snel een korte samenvatting van wat hij ervan vond.
De blonde Ariel vertelde ons dat de vier vrouwen lid zijn van verschillende wijnclubs in de regio. "We beschouwen onszelf als wijnsnobs."
"Ben je ooit bij Sunset Farms geweest? De wijnmakerij is van Scotts familie," zei Bob.
Alle vier de dames zeiden nu iets tegen me, door elkaar heen pratend. "Wauw, wauw, wauw." "Dames, één voor één," zei ik tegen ze.
Ik hield snel een monoloog over de wijnmakerij en wijngaarden van mijn familie. Ik was een beetje boos op Bob, want hij weet dat ik het niet leuk vind als mensen die ik net ontmoet heb, weten dat mijn familie een wijnmakerij heeft. Mensen gaan er meteen van uit dat je heel rijk bent en nog een paar generalisaties.
"Ben jij een wijnsnob?" vroeg Lucia, een van de andere vrouwen.
"Nee," lachte ik. "Mijn smaak is goed, maar ik geef de voorkeur aan middenklasse en betaalbare wijnen. Alles boven de $50 per fles lijkt me te duur."
Ariel en Lauren, die Greg en mij het meest nabij stonden, begonnen een paar goede vragen te stellen. Vragen die me deden vermoeden dat ze wijnkenners waren. Ik vertelde kort de familiegeschiedenis van hoe mijn overgrootvader en grootvader de eerste wijngaard aanplantten vlak voor de drooglegging in 1918, toen mijn grootvader nog maar negentien jaar oud was en studeerde aan de Universiteit van Californië op hun boerderij, nu UC Davis, vlakbij Sacramento.
Al snel raakten de twee vrouwen en ik in gesprek over onze favoriete wijnhuizen en wijnen in Oak Valley. Lauren vertelde dat ze verschillende cursussen op gevorderd niveau had gevolgd in wijnbouw, wijnmaken en wijnproeven.
"Een paar jaar geleden dacht ik erover om sommelier te worden, maar de examens zijn extreem moeilijk," zei ze.
"Extreem is een understatement," zei ik. "Er zijn maar vijf sommeliers in Oak Valley. Een van hen is onze wijnmaker."
Ariel en Lauren stelden nog een paar vragen over het wijnhuis van mijn familie, en ik legde uit dat onze vader nog leeft, maar de hele zaak ongeveer 20 jaar geleden aan mijn broer, zus en mij heeft overgedragen. "
Lauren en ik raakten aan de praat over allerlei onderwerpen uit de sector. Kort daarna kondigden Bob en Greg aan dat ze zouden vertrekken. Nog een halfuur later zeiden Laurens vrienden dat ze ook naar huis gingen.
Zoals het gezegde luidt: "Je mist 100 procent van de foto's die je niet maakt", dus vroeg ik Lauren of ze bij haar in de buurt wilde gaan eten. In werkelijkheid flirtten we allebei al bijna vanaf het begin met elkaar.
We hebben genoten van een heerlijk diner bij The Courthouse, een van de betere restaurants in Oak Valley. We hadden elk vier wijnen uitgekozen en bespraken de voor- en nadelen van elke wijn, de specifieke smaaktonen, enzovoort. Tijdens onze bijna anderhalf uur durende maaltijd werd ons geflirt nog een tandje bijgezet, ongetwijfeld aangewakkerd door de wijn.
"Wil je bij mij thuis komen, zodat we een verticale proeverij van onze Estate Zinfandel kunnen maken? De jaargangen 2016 tot en met 2020, allemaal uitzonderlijke jaargangen," vroeg ik aan Lauren.
"Dat klinkt fantastisch," zei ze, terwijl ze haar hand op mijn arm legde en lichtjes over mijn onderarm streek.
Tijdens het diner hoorde ik dat Lauren ouder was dan ik. Ik dacht, namelijk negenendertig. Ze werkte als accountant bij een groot kantoor in de stad en was nooit getrouwd geweest. Dankzij haar acht centimeter hoge rode stiletto's keek ze me recht in de ogen, dus ze was waarschijnlijk vijfennegentig. Het belangrijkste was dat ze grote, volle 38DD-borsten had.
"Scott, flirt je met me?" vroeg ze koket.
"Ik?" plaagde ik, wetende dat ik dat deed.