De pokertafel van Catherine

Hallo allemaal!

Nou, gisteren was zeker een interessante dag. Het begon zoals elke andere dag: ik begroette de dag met Gregors ochtendhout in mijn mond om mijn verlangen naar zijn dikke, romige lekkernij te stillen, voordat ik ontbijt maakte en hem naar zijn werk vergezelde.

Hij vertelde me dat hij vroeg thuis zou zijn om een ​​nieuwe pokertafel in ontvangst te nemen. Het meubelbedrijf had de levering en montage rond lunchtijd gepland.

Ik had een paar dozen met kerstversiering in de studeerkamer staan. Gregory had ruimte nodig voor de nieuwe tafel, dus vroeg hij me om hem direct na het ontbijt op zolder te zetten. Ik had het al weken uitgesteld."

"Ja, meneer." "Ik breng ze vanochtend meteen naar zolder," zei ik.

Ik gaf hem een ​​kus en stuurde hem naar zijn werk. Daarna maakte ik de keuken schoon, ruimde de badkamer op en maakte het bed op.

De boodschappen zouden zo komen, dus ik trok mijn nachthemd uit en trok een witte, casual jurk aan met een zoom tot net boven de knie. De bezorger was vooral behulpzaam, want mijn jurk was kort. Ik deed mijn lange blonde haar in een paardenstaart, trok hoge hakken aan en liep naar de keuken.

De bezorger was te laat, dus ik ruimde de koelkast en de keukenkastjes op en gooide de houdbaarheidsdatum en bijna lege dozen en dozen weg.

Uiteindelijk kwam hij en bracht alles voor me mee. Ik gaf hem een ​​fooi en toen de deur openging, draaide hij zich om om te vertrekken. Gregory kwam binnen.

"Hallo lieverd," zei ik en kuste hem.

"Hallo Catherine. Heb je de dozen al weggezet?"

Oei. Dit was de tweede keer in evenveel weken dat hij me had gevraagd de dozen in te pakken. Ik moet afgeleid zijn geweest, want ik was ze helemaal vergeten.

Ik rende de studeerkamer in en ruimde ze van de vloer op. Ik zette ze op de oude pokertafel om ruimte te maken.

Ik keek toe hoe Gregory en de verhuizers de tafel uitpakten en in elkaar zetten. Het was een grote, omvormbare pokertafel voor acht spelers met een hoes, zodat we hem als gewone tafel konden gebruiken.

Het was een grote, zware, ronde houten tafel die bij Gregory's bureau paste. Hij had bekerhouders en fichebakjes; het midden was bekleed met zwart leer. Het blad was met klemmen aan de rand vastgemaakt. Het was een prachtige tafel.

Terwijl zij aan het werk waren, zette ik de stoelen binnen. Toen ze klaar waren, heb ik alles schoongemaakt met meubelpoets.

Gregory gaf de verhuizer $ 100 fooi en vertrok.

Hij draaide zich om en keek me aan, met zijn handen in zijn zij: "Wat hebt u ter verdediging te zeggen, Catherine?"

"Dit is een prachtige tafel, meneer."

"Hoe noemde u me, Catherine?"

"Dit is een prachtige tafel, meneer."

"Dat is beter. Er is geen reden om nog respectlozer te zijn dan je al bent."

"Ja, Meester."

"En hoe zit het met de kratten?"

Ik keek naar beneden: "Die was ik vergeten, meneer."

"Ik heb je twee keer om een ​​simpele taak gevraagd, en die is nog steeds niet uitgevoerd."

"Ja, "Meester," zei ik, "ik voelde me als een stout meisje dat betrapt was op ongehoorzaamheid. Ik keek op om zijn uitdrukking te lezen. Hij was boos."

"Heb je mijn hulp nodig met het verplaatsen van de dozen naar zolder, Catherine?"

"Nee, meneer. Dat is mijn taak, ik doe het wel," zei ik.

"Nou, je hebt twee weken de tijd gehad om de dozen te verplaatsen, en ik heb het je twee keer gezegd, en toch staan ​​ze hier. Je bent duidelijk niet in staat om het zelf te doen. Hoeveel dozen zijn er, Catherine?"

Het waren er meer dan een paar. Ik liep ernaartoe en begon te tellen.

"Ik hoor je niet tellen, Catherine. Tel de dozen hardop."

"Een, twee, drie, vier, vijf... zeventien dozen, meneer."

"Zijn er zware?"

"Nee, meneer."

"Wanneer heb ik u gezegd dat u ze moest wegzetten?"

"Twee weken geleden, meneer."

"Hoe vaak heb ik al gezegd dat?"

"Twee keer, meneer."

"Dan moet ik u denk ik helpen met de dozen, aangezien u het zelf niet kunt."

"Dank u wel, meneer."

"U zult me ​​dankbaar zijn met uw kont. Pak de leren handboeien, de haak en de haarborstel en breng ze hier, Catherine."

Ik wist dat ik hem zou krijgen. De haarborstel was gewoon een onschuldig ogende, ouderwetse houten borstel, maar in Gregory's handen was het een martelwerktuig. Er was geen twijfel over mogelijk dat mijn billen binnen de kortste keren felrood, brandend en bedekt met bijensteken zouden zijn.

De anale haak leek op een gigantische vishaak met een stuk zadelkoord eraan vastgebonden, met ballen waar de weerhaak had moeten zitten.

Ik wist dat ik niet kon klagen, want dat zou alleen maar resulteren in een mond vol zeep. Het beste was om stil te zijn en samenwerken.

Gregory bewaarde zijn gereedschap in de kast in de woonkamer. Hij had een plankje voor zijn favoriete gereedschap aan de achterkant van de deur. Hoewel hij liever peddels en wandelstokken had dan riemen, bevatte zijn collectie beide.

Er was een verscheidenheid aan dwangmiddelen beschikbaar voor elke situatie. Hij kon me vastbinden zoals hij wilde, en ik zou aan zijn genade overgeleverd zijn. Ik pakte de spullen en een flesje glijmiddel, bracht ze naar Gregory en legde alles op tafel.

"Heel goed, Catherine. Geef me je handen."

"Ja, meneer."

Hij deed een leren manchet om elke pols. Hij draaide mijn arm op mijn rug, leidde me naar de andere kant van de tafel en boog me eroverheen, met mijn gezicht naar de tafel met de kratten erop.

"Je hebt een mooi uitzicht op de kratten terwijl ik je een pak slaag geef omdat je ze overslaat."

Hij bevestigde elke pols aan een klem op de tafel, zodat ik er languit overheen lag, met mijn voeten nauwelijks de vloer rakend.

Gregory is een echte sadistische meester. Hij neemt de tijd om me op te tillen en te vermanen. Hij positioneert mijn lichaam zoals hij wil, duwt me heen en weer, tilt me ​​op en past de boeien zo aan dat ik in de optimale positie zit om maximale pijn te lijden.

Zijn onbeschofte opmerkingen horen en zijn nonchalante aanrakingen voelen terwijl hij me manipuleert, wekt angst en verlangen op, ondanks de belofte van straf en pijn. Ik voel me een slecht meisje omdat ik er zo van geniet.

"Je lijkt de motivatie voor deze simpele taak te missen. Het is mijn plicht als uw echtgenoot om u de motivatie te geven die u nodig hebt."

"Dank u, Meester."

Hij ging de kast in en kwam eruit met een spreidstang. Hij liep achter me aan en bevestigde de stang aan mijn enkels om mijn voeten uit elkaar te houden.

"Je bent tenslotte maar een vrouw, en ik weet hoe snel je afgeleid bent."

"Ja, Meester."

Gregory tilde mijn rok op en trok hem om mijn middel. Hij trok mijn slipje naar beneden om mijn billen te tonen en liet het rond mijn enkels vallen."

"Die heb je niet meer nodig."

Mijn adem stokte en ik jankte, terwijl ik probeerde stil te blijven terwijl de lucht mijn doorweekte spleet raakte.

"Mijn hemel, Catherine. Je bent doorweekt. Geen wonder dat je jankt als een klein sletje."

Hij duwde een lange vinger in mijn doorweekte gat en trok hem er weer uit.

"Ooooo," kreunde ik.

Hij voegde er nog twee vingers aan toe en vingerde me een paar pijnlijke streken voordat hij zijn natte vingers eruit haalde en mijn sappen over mijn hele achterste smeerde.

"O God, meneer. Mmm."

"Ik heb iets voor je kontgat, Catherine."

Hij duwde het uiteinde van het flesje glijmiddel in mijn penetrante gaatje en kneep erin, waardoor mijn kont gevuld werd met warm, tintelend glijmiddel.

Hij pakte de haak en schoof de bal in mijn kutje, waar hij me een paar keer neukte.

"Oh ja, neuk me, Meester."

Hij trok de haak uit mijn kutje en duwde hem in mijn kont. De ballen aan het uiteinde van de haak dwongen mijn anus wijd open te gaan en de lange stalen indringer te laten passeren. Gregory ramde de haak diep en hard in mijn rug.

"O God, dat is zo lekker, meneer."

"Ik wist dat een smerige slet zoals jij het geweldig zou vinden."

Hij duwde hem er hard in. Hij bond het zadelkoord aan mijn haar vast, hield mijn hoofd omhoog zodat hij de boxen kon zien, en hield de haak diep in mijn kont.

Toen ik mijn hoofd naar voren kantelde, trok mijn paardenstaart de haak verder mijn rectum in. Ik trok hem een ​​paar keer zachtjes aan en het straaltje sperma tussen mijn benen werd een waterval.