Katia’s weekend

Op een zonnige zaterdagochtend neemt Katia rustig een douche terwijl ze op hem wacht. Ze blijft even in de badkamer hangen om zijn favoriete parfum op te doen, kijkt naar haar spiegelbeeld en voelt de eerste kriebels van verlangen alle resterende angsten over hun aanstaande seksuele relatie verdrijven. Ze vraagt zich af wat hij deze keer zal doen; de combinatie van verwachting en herinneringen aan eerdere ontmoetingen doet haar trillen van angst en goede oude lust. Dit is hun derde ontmoeting, elke keer intenser dan de vorige, en, denkt Katia, is er nog nooit een meer bereidwillige onderdanige geweest. Ze hoort de sleutel in het slot draaien en bekende voetstappen door de gang lopen.

"Dit wordt een relatie gebaseerd op wederzijdse dwang," had hij aan het begin verklaard. Als je van knappe mannen met een uitstekende fysieke conditie hield, zoals Katia, dan voldeed hij aan alle criteria. Belangrijker nog, hij was een zilvervos, een charmante, amusante en bovenal intelligente metgezel die hun ontmoeting met absolute autoriteit leidde, in de onuitgesproken veronderstelling dat ze hem zou gehoorzamen.

"Maar ik ken je naam niet," had Katia geprotesteerd.

"Nee, dat weet je niet," had hij met irritante kalmte toegegeven.

"Je kent de mijne," had ze zonder succes vervolgd.

"Helemaal gelijk, als het belangrijk wordt, zeg ik het tegen jou."

"Belangrijk voor wie?"

"Voor mij natuurlijk."

De enige aanwijzing was een blik op een creditcard, Dr... Waarover, medicijnen, theologie, brieven? Aanvankelijk vond Katia zijn zelfverzekerde instructies overtuigend, maar – en dit was de paradox – vreemd geruststellend. Verre van overgave een probleem te zijn, bood zijn autoritaire richtlijn de perfecte gelegenheid om haar fantasieën te verwezenlijken; als ze aan zichzelf had overgelaten, zou ze daar nooit de moed toe hebben gehad.

"Ik ben hier," roept een vastberaden, kalme stem. Na haar voorbereidingen gaat Katia naar beneden om haar bezoeker te ontvangen. Waardig en sereen, in een losjes gestrikte zijden jurk die haar rondingen niet verhult, beweegt ze zich met modelachtige gratie en elegantie door de woonkamer. Zonder woorden gaat hij op de bank zitten en geniet van het voyeuristische genot om elke centimeter van haar lichaam te observeren. Zonder inleidingen en beleefdheden komt hij direct ter zake, reikt naar haar uit en trekt haar naar zich toe, waarbij hij Katia zonder weerstand op zijn schoot duwt. Niets minder dan ze verwachtte; als hij dat niet had gedaan, zou haar teleurstelling veel groter zijn geweest dan enig gevoel van opluchting.

Hij geeft methodisch een tik op haar billen, eerst over haar slipje en dan, terwijl hij het doorschijnende nylon tot aan haar billen optrekt, op de trillende blote huid, die snel roze kleurt. Haar ademhaling versnelt en een reeks onwillekeurige kreten ontsnapt aan Katia's lippen. Tussen de kalmerende aanrakingen van zijn handpalm gunt haar meester haar een adempauze. Zijn handen strelen en kalmeren de hete, volle billen, plagen en verkennen de vochtige spleet tussen haar benen. De dokter pakt haar bij haar middel vast, negeert haar smeekbeden om clementie en slaat haar billen tot ze roodgloeiend zijn.

Katia, die zich op zijn knie wringt, weet dat ze beter niet kan ontsnappen en klampt zich vast aan de bankkussens, terwijl ze met haar voeten schopt terwijl haar billen branden en prikken. Onverholen genot stroomt door haar lendenen en Katia wrijft haar schaamheuvel tegen de spieren van zijn dijen om de sensatie te versterken.

Nadat het afwisselende patroon van bestraffing en strelingen zich meerdere keren heeft herhaald, stopt hij en trekt Katia's slipje tot op haar knieën. Even rusten zijn handen op haar twee brandende ballen. Ze laat hem zachtjes haar dijen openen en geeft haar kwelgeest in stilte toestemming om door te gaan. Zijn vingers spreiden haar schaamlippen en onthullen de belofte die ze in zich dragen. Katia schreeuwt van schrik als iets hards, glads en bolvormigs diep in haar vagina wordt gestoken, gevolgd door een tweede voorwerp.

"Japanse liefdesballen," legt haar meester uit. "Hoe meer je wiebelt, hoe meer ze je van binnenuit zullen stimuleren." Vijf minuten gaan snel voorbij, en naarmate Katia's opwinding toeneemt, neemt ook haar vermogen om de steeds hardere klappen te verdragen toe. Elke beweging van haar kruis zet haar twee ballen in beweging, waardoor golven van opwinding door haar lichaam pulseren.

"Zit rechtop," beveelt hij plotseling.

"Waarom?" vraagt Katia instinctief, en ze betreurt meteen de onbeschaamdheid van haar vraag terwijl haar dijen worden bestookt met een salvo aan stekende klappen.

"Je leert niet snel," merkt hij boos op, terwijl hij Katia in een zittende positie tilt, haar slipje rond haar knieën. Haar minnaar kantelt Katia prompt achterover en verkent haar pruilende kutje. Ze is volledig ontbloot en kan niet protesteren terwijl hij aan het koord trekt dat de twee liefdesballen verbindt en elektrische schokken door haar erogene zones stuurt. Hij manipuleert laconiek haar clitoris met zijn duim, terwijl een vinger haar strak gesloten anus stimuleert. Zwaar ademend, haar waardigheid verloren, en bloedheet en geil als de hel, smeekt ze wanhopig om bevrijding. "Alsjeblieft, vinger me, laat me klaarkomen."

"Als ik er klaar voor ben," antwoordt hij kalm, nog steeds netjes gekleed in contrast met haar ontklede lichaam. De oudere man tilt Katia wankelend overeind en onderzoekt waarderend haar gloeiende oogkassen. Hij grijpt haar haar en kust haar lang en intens. Katia beantwoordt de kus fel en duwt haar tong diep in zijn mond. Zonder finesse opent hij haar jurk, onthult haar roze tepels, opgewonden en klaar om te draaien en te kwellen, waardoor Katia naar adem snakt en kreunt. Instinctief grijpt ze naar zijn gezwollen, stijve pik, slaat haar vingers om de schacht en trekt hem zachtjes naar haar glinsterende kutje.

"Nog niet," waarschuwt hij, terwijl hij op de onderkant van haar blote borsten slaat, sarcastisch geamuseerd door de manier waarop ze trillen bij elke wrede klap. Haar plakkerige geslacht glinstert, Katia's verraderlijke libido verraadt haar bereidheid tot penetratie. Hij richt zijn aandacht op de voorkant van haar dijen. Terwijl Katia deze laatste aanval doorstaat, voelt ze het einde naderen.

Om het laatste taboe te doorbreken, slaat hij zachtjes op haar kutje en vingert vervolgens, zoals gevraagd, haar brandende vulva hard en snel. De duivelse combinatie van love balls en de druk op haar clitoris is bijna te veel, maar Katia's wanhopige behoefte aan een orgasme blijft ongestoord. Ze is dichtbij, maar niet verder.

"Kleed je aan, we gaan nu," kondigt hij kortaf aan. Wetende dat het zinloos is om te protesteren, gehoorzaamt Katia pruilend, en binnen een paar minuten zit ze in zijn auto, zich niet bewust van waar ze naartoe gaan. Wanhopig vraagt ze zich af wat ze vandaag nog meer moet doorstaan.

"Katia."

Ze schudt haar hoofd en worstelt om zich op het heden te concentreren.

"Het spijt me," antwoordt Katia automatisch.

"Ik zei," herhaalt hij met een mysterieuze glimlach, "we gaan een wandeling maken in het bos." Dan verlaagt hij zijn stem en voegt eraan toe: "Je hebt je onderbroek niet nodig, geef hem alsjeblieft aan mij." Katia bloost hevig en na minutenlang gepruttel, gedraai en gedraai, waarbij de chauffeur van het busje ernaast een glimp opvangt van haar dijen en verder, slaagt hij erin het zwarte kanten slipje over haar enkels te trekken en het hem onderdanig te overhandigen.

"Bedankt," lacht hij, "daar was ik blij om." Een paar minuten later rijden ze een parkeerplaats in het bos op. Het is ook erg pittoresk, hoewel Katia te graag van de bosrijke omgeving wil genieten. Gelukkig lijkt het bos verlaten, op een eenzame hondenuitlater een paar honderd meter verderop na. Katia deinst terug als hij door haar rok in haar blote billen knijpt.

"Vind je niet dat mijn arme achterwerk al genoeg geleden heeft?" klaagt ze.

"Dat is een retorische vraag," antwoordt hij, terwijl hij haar elleboog pakt en het zonnige hoofdpad verlaat voor een donkerder, minder gebruikt pad. "Ze hebben hier wat zaailingen geplant," vervolgt hij, "precies geschikt voor mijn experiment." Hij stopt en bekijkt een dunne, flexibele tak. "Absoluut een mogelijkheid," mijmert haar man, terwijl hij in zijn zak naar een zakmes grijpt en een stok van een meter lang afknipt.

Katia kijkt bezorgd: "Experimenteren, hiermee?"

"Precies," bevestigt hij. Hij plukt behendig de bladeren eraf, waardoor er een flexibele stok overblijft. Katia schrikt als de bliksemsnelle schakelaar door de lucht fluit. "Dit is es, daar staan hazelaars en berken. Het experiment is het beste om je te verslaan."

"Dus we snijden er een paar af, nemen ze mee naar huis, en dan beleef ik ze allemaal?" raadt Katia.

"Niet helemaal," glimlacht hij. "We proberen ze daar uit – in de open lucht."

"Hier, in het openbaar? Mensen zouden kunnen zien en..."

"Klopt, dat maakt het spannender, hè?" onderbreekt hij. "Dus, buig voorover en raak je tenen aan, mijn liefste." Katia kijkt om zich heen; gelukkig is er geen mens te bekennen; ze buigt voorover en hapt naar adem als haar rok omhoog gaat.

"O nee!" De schok van de onverwachte ontbloting van haar billen eindigt abrupt wanneer de eerste brandende snee Katia's nog steeds roze wangen doorsnijdt. Een pijnstreep, vergelijkbaar met noch de stok noch de zweep, die ze allebei heel goed kent, steelt haar stem. Ze wiegt en grijpt naar haar enkels terwijl een andere, even pijnlijke klap een paar centimeter onder de eerste landt. "Au!" jammert ze.

"Ssst, wees een beetje attent," berispt hij. "Mensen komen hier voor de rust. Toch begrijp ik wat je bedoelt, dat was een harde klap. Twee klappen zijn voor nu genoeg."

Hij stapt naar voren, Katia wankelend en stijfjes achter zich latend, wrijvend over de verbrande plek. Het hazelnootbruin is zo mogelijk nog erger. Nog twee snijwonden worden in haar oververhitte billen geëtst, waardoor Katia achterblijft met brandende striemen, tranen in haar ogen en een weemoedige uitdrukking.

"Alleen de berk volgt." Gelukkig is hij vaardig genoeg om de laatste twee zweepslagen niet over eerdere striemen te verspreiden. Katia ziet beweging en weet haar kreet van pijn te onderdrukken door te hoesten. Ze richt zich op als er een oudere vrouw verschijnt, lopend als een rat op stelten.

"Goedemorgen," begroet de dokter haar vriendelijk, met haar stok in haar hand.

"Goedemorgen," antwoordt de vrouw achterdochtig, terwijl ze Katia een vragende blik toewerpt als ze voorbijloopt.

"Het doet pijn," fluistert Katia, "zelfs lopen doet pijn."

"Ja, misschien iets erger dan ik had verwacht," zegt de man zonder zich te verontschuldigen. "De vraag is, welke moet ik kiezen? Heb je een voorkeur? De berk spreidt zijn gunst te wijd uit," vervolgt hij, haar mokkende stilte negerend, "terwijl de hazelaar wreed aan het snoeien is. Houd het maar bij de es." Hij zou, denkt Katia nukkig, een academisch debat kunnen voeren, hij troost haar zo. Wat nu, vraagt ze zich af terwijl ze teruglopen naar de auto. Helaas is het niet de seksuele ontlading waar ze naar verlangt, die wordt uitgesteld tot haar thuiskomst en de zelfhulpacties van haar favoriete vibrator.