Catwalkwangen

Het gebouw had kunnen branden, en Dunz zou het nog steeds niet hebben aangedurfd om op te staan. Niet met dat dikke Latina catwalkmodel dat op het podium zweefde. Voorbij waren de dagen dat de industrie zich beperkte tot het stereotiepe catwalklichaam. Gelukkig voor die wijsheid. Het bobmodel, gekleed in een stringmonokini en een met strass steentjes bezaaide visnetjurk, huppelde over het podium voor het meer dan welkome publiek. Toen ze stopte, over haar schouder keek en die pose volhield, stopten haar zware billen seconden later met bewegen.

Onmogelijk.

Het had minder tijd moeten zijn, maar dat zou zijn verhaal zijn, als hij het ooit zou vertellen. Ze maakte oogcontact met hem... of toch niet? Nee, ze keek in zijn richting, maar niet naar hem. Overduidelijk. Die wellustige klootzak moest zich herpakken.

Eerlijk gezegd kon het hem geen moer schelen hoe het met mode, modeshows of andere grootse onzin ging. Hij deed het alleen omdat zijn beste vriendin gezelschap nodig had. Om precies te zijn, ze had een date nodig om van haar ouders af te komen – tenminste voor die avond.

"Ik zag dat je naar Clara keek," fluisterde ze in zijn oor terwijl ze ellebogen tegen elkaar aan naar de lobby liepen om haar ouders te ontmoeten.

"Wie?" vroeg hij verbaasd.

"Die dikke Latina met die bob." Ze gooide haar hoofd in de lucht en tuitte haar lippen. Zijn beste vriendin zag er die avond prachtig uit in haar witte maxi-jurk, maar om de een of andere reden ging hij nooit achter haar aan. Hij zag wel waarom anderen dat wel deden: een mooi gezicht, een strakke kont, een nuchtere persoonlijkheid. Niet dat hij niet zou slaan, maar hij gaf de voorkeur aan haar vriendschap boven het alternatief. Het leek zinloos, want zij was een van de weinige vrouwen met wie hij een echte, platonische relatie had.

Bij elke andere vrouw sinds zijn achttiende was er seks bij betrokken.

Het was heel vreemd, want Dunz beschouwde zichzelf nooit als een rokkenjager en viel ook niet eens hartstochtelijk op vrouwen, maar om een ​​of andere onbekende reden vonden ze hem leuk, en toen gebeurde er wat.

"Ah, ja, zij." Hij giechelde als een tienermeisje. "Verdomme, ze was echt iets bijzonders."

"Als ik je aan je voorstel, zou je vanavond nog kunnen toeslaan. Ik zweer het je."

"Wacht, hoe ken je haar?"

"We werken in dezelfde branche, genie. Ik zweer het, soms ben je zo..."

Dunz staarde haar verveeld aan.

"Oké, oké," zei ze, "we hebben elkaar zien rennen elkaar tijdens een paar shows tegen het lijf gelopen en samen gevierd."

"En?" Een ondeugende glimlach verscheen op Dunz' gezicht.

"En niets." Ze knipoogde naar hem.

"Waarom zei je dat ik vanavond mocht?" Dunz trok een wenkbrauw op.

"We moeten ons concentreren op jou en haar die bij elkaar komen."

"Oké." Dunz spotte toen zijn vraag werd genegeerd. "We doen nog steeds alsof we samen zijn, zodat je ouders zich er niet mee bemoeien, toch?"

"Herinner me er niet aan." Lisa slaakte een zucht. "Waarom heb je in godsnaam je haar niet laten knippen zoals ik vroeg? Wel gedaan?"

"Ten eerste: mijn afro is geweldig. Ten tweede: een goede conditie telt."

Lisa rolde met haar ogen, concentreerde zich op de verspreide gasten en zei: "Daar zijn ze." Ze zwaaide naar haar ouders en knapte snel op.

Een van de voordelen van wonen in een andere stad dan je familie is dat ze zich niet constant met je zaken bemoeien, of helemaal niet als je dat wilt. Lisa hield Dunz' bestaan ​​dus drie jaar geheim. Het was best gênant dat haar ouders haar beste vriendin niet eens kenden, maar Dunz wist zeker dat Lisa het op dat moment geweldig vond.

"Hallo, mijn liefste," zei haar moeder, pakte Lisa's schouders vast en kuste haar op beide wangen.

"Mijn Cheshire kat." Haar vader omhelsde haar en kuste haar voorhoofd. "Is hij dat?"

"Ja, pap." Lisa stelde Dunz voor aan haar familie, en de reactie van haar moeder werd vrolijker, terwijl die van haar vader milder werd. Niet geheel onverwacht.

Ze kletsten terwijl ze wijnglazen aannamen van passerende obers. Hoe ze elkaar hadden ontmoet, was de enige waarheid die Lisa over hun relatie vertelde voordat het gesprek in een valkuil van onwaarheden verzandde. Zodra het gesprek – door toedoen van haar moeder – afdwaalde naar trouwen en kinderen, trok Lisa aan de handrem, verzon een excuus en ging met Dunz op zoek naar Clara's kleedkamer.

"Wauw, dat was makkelijk," zei Dunz. Ze baanden zich een weg door de menigte tot ze in een gang kwamen waar de kleedkamers van de modellen waren.

"Niet echt," zei Lisa toen ze Clara's kamer naderden. De enige andere mensen die door de gang liepen, waren modellen en visagisten, die met elkaar aan het kletsen waren of ergens anders waren.

"Wat bedoel je?"

"We hebben net wat tijd gewonnen. We brengen bijna de hele avond met ze door. Bovendien moet ik mijn verslag over de show schrijven en over twee dagen inleveren."

"Verdorie. Nou ja, een introductie, een kort gesprekje, misschien een nummer - geen probleem."

"Je luisterde eerder niet." Lisa klopte op de deur. "Ik zei dat je vanavond mocht staken, idioot."

Dunz fronste, maar ontspande zich toen Clara, gekleed in een loszittende badjas, de deur opende. De V-vormige opening eindigde net boven haar navel en onthulde het driehoekige dal tussen haar borsten. Haar paarse kanten slipje kwam onder de knoop van haar badjas vandaan en ze leunde tegen de deur, Dunz onverschillig aankijkend.

Clara knipoogde ook naar Lisa, draaide zich om, ging naar binnen en zei: "Prima, ik neuk hem wel."

"Wacht even, wat is..." Dunz keek heen en weer tussen Clara's dikke kont en Lisa's grote ogen.

"Waar wacht je nog op?" vroeg Lisa.

"Het is gewoon-"

"Ga naar binnen." Lisa duwde Dunz naar binnen en sloeg de deur dicht.

Clara ging op een kruk voor de spiegel zitten, draaide zich naar hem toe en haalde haar lippenstift eraf. Toen ze klaar was, liep ze naar hem toe en zei: "Ik dacht dat Lisa zei dat je klaar was om te neuken?"

"Ja, het is gewoon. Dit is allemaal zo plotseling."

"Luister, ik heb niet de hele nacht de tijd." Ze ging op een tweezitsbank zitten, spreidde haar benen en trok haar kruisje opzij. "Laten we dit snel doen. Ik moet later mijn man ontmoeten."

"Yo, wacht, heb je een man?"

"Ja, hij stuurde me een berichtje terwijl ik daar buiten mijn ding deed." Haar wangen vulden zich met een strakke glimlach. "Hij zei dat de reis een uur wordt uitgesteld, maar ik wil hier toch weg."

Dunz bleef stil en tikte met zijn vingers op zijn dijen.

"Weet je wat er zo vreemd is aan dit hele gedoe?" Clara boog zich voorover en legde haar onderarmen op haar dijen. "Ik zag je naar me staren, en ik staarde gewoon terug. Ik voelde je wellustige ogen overal op me – wat ik overigens wel leuk vond; ik klaag niet. Ik verwacht na de show een hoop berichtjes van Lisa, waarin ze zegt hoeveel je voor me voelt. Of ik haar zoontje een voorproefje wil geven, enzovoort. En nu ik je geef wat je wilt... ben je dolgelukkig."

"Wacht, wanneer heeft ze je een berichtje gestuurd? Ze vroeg me pas na de show naar je."

"De tijdstempel vertelt me ​​dat het tijdens was."

"Heeft ze geen aantekeningen gemaakt voor haar rapport?""O." Dunz haalde zijn schouders op. "Het gaat allemaal zo snel."