Niet veel mensen kenden deze sportschool. Er werd op geen enkele manier reclame voor gemaakt. Het was alleen via mond-tot-mondreclame bekend bij degenen die het wel wisten. Deze sportschool was alleen bekend bij een selecte groep mensen. Mensen die fit wilden worden of wilden afvallen. Mensen die ervan hielden om vernederd te worden. Mensen die ervan genoten om vernederd te worden. En tegelijkertijd fit te worden? Waarom niet?
Het was van mevrouw Sheila. Mevrouw Sheila was 1,70 meter lang, fit en had een strakke kont die ze graag liet zien, letterlijk. Haar gebrek aan lengte stond haar dominante aard niet in de weg. Haar koude, strenge blik maakte de mensen om haar heen nerveus.
Ik ben een dominante MILF. Ik wil jou op je knieën, tong op mijn kut, tot ik spuit. Daarna bind ik je vast en rijd ik je gezicht tot ik gillend klaarkom. Dit is geen fantasie. Ik maak echte afspraken met mannen die geil genoeg zijn om zich te laten gebruiken. Durf je? Kom dan NU.
De dag begon zoals gewoonlijk, met al haar vernederingsslaven die trainden op hun verschillende plekken in de sportschool, terwijl mevrouw Sheila haar ronde deed met een rijzweep in haar hand. De deuren van de sportschool gingen open en een jonge, mollige man waggelde aarzelend naar binnen. "Jij moet Peter zijn," riep mevrouw Sheila uit met een brede glimlach. "Kom binnen! Wees niet verlegen! Georgie, je zus heeft me alles over je verteld!"
"Heeft ze dat?" vroeg Peter stom. Mevrouw Sheila liep naar Peter toe en gaf hem, zonder waarschuwing, een harde trap in zijn ballen. Peter viel op de grond, kreunend en met zijn handen in zijn kruis. "Hou op met kreunen als een varken. Georgie legde me uit dat je de hele dag op de bank ligt en je volpropt met tv, in plaats van een baan te zoeken en huurvrij in haar huis te wonen. De druppel voor haar was dat ze je pornovoorraad vond waar haar zoon die had kunnen vinden! Ze hoopt dat ik je tot inkeer kan brengen terwijl je hier traint. Denk er niet eens aan om hier niet meer te komen. Georgie heeft de maand betaald en je komt elke dag. Als je dat niet doet, gooit ze je eruit. Zijn we het eens?"
Peter knikte.
Mevrouw Sheila stampte met haar gelaarsde voet op Peters kruis en wreef hard met haar hiel tegen zijn handen die zijn sieraden bedekten. "Ik heb u niet gehoord, Peter!" zei mevrouw Sheila kil.
"Ja, mevrouw," wist Peter door de pijn heen uit te brengen.
"Laten we beginnen. "We zullen je uithoudingsvermogen en je doorzettingsvermogen testen," grijnsde mevrouw Sheila ondeugend, met vreugde in haar ogen. Peter probeerde overeind te komen. Mevrouw Sheila schopte hem ruw terug naar de grond. Hij lag op de grond en keek haar angstig aan. Mevrouw Sheila stond schrijlings op hem, haar voeten naast hem. "Luister nu, biggetje. Elke keer dat je geluid maakt, krijg je een pak slaag."
Daarop sprong mevrouw Sheila op en landde zwaar op Peters buik. Ze bleef op zijn buik zitten terwijl Peter terugdeinsde en luid gilde. "Ik zei het toch. Geen geluid." Mevrouw Sheila's hand raakte Peters zachte wang hard aan. Zijn wang werd meteen rood. Ze stond op en porde Peter opnieuw met haar billen. Hij gilde opnieuw, en een luide klap galmde door de gymzaal. Ze porde hem nog minstens tien keer met haar billen. Peters gezicht was inmiddels knalrood en besmeurd met tranen.
"O, het arme varkentje huilt nu, hè? Dat kunnen we toch niet laten gebeuren? Laten we die tranen wegvegen. Ga op je knieën, Peter." Peter wilde er niet aan denken hoe hij zijn tranen zou wegvegen en nog steeds op zijn knieën moest zitten. Hij ging snel op zijn knieën zitten. Mevrouw Sheila stond voor hem. Hij stond recht voor haar borsten. Hij vroeg zich af of ze hem zijn tranen aan haar tieten zou laten afvegen.
Mevrouw Sheila greep zijn hoofd vast en duwde zijn gezicht richting haar kutje, terwijl hij zijn gezicht ertegenaan wreef. Hij kon haar opwinding ruiken door de panty die ze droeg. Hij had kunnen zweren dat er geen slipje onder de panty zat, maar voordat hij erover na kon denken, sloeg ze hem opnieuw hard. Met een behendige beweging klom mevrouw Sheila bovenop hem en ging op zijn schouders zitten. "Sta nu op en loop zo snel als je kunt," beval mevrouw Sheila. Ze sloeg haar rijzweep tegen zijn zij. Peter snakte naar adem en worstelde zich overeind, terwijl hij probeerde om de koningin niet van zijn schouders te stoten.
Peter waggelde zo snel als hij kon door de gymzaal. Mevrouw Sheila zat comfortabel op zijn schouders en het kon haar geen moer schelen dat hij hijgde als een lekkende gasleiding. Hij vroeg zich af of de vochtige plek in zijn nek zijn zweet was of haar vaginavocht. "Mevrouw... ik... krijg geen adem." "Ik ben buiten adem," hijgde Peter terwijl hij stopte.