'Weer een dag in het paradijs,' dacht Dakota, met behulp van de bekende meme. Ze klaagde niet; vergeleken met haar werk als sheriff was deze baan makkelijk. Ze had het vijf jaar gedaan en meer gezien dan ze ooit had verwacht, toen het beroep nog spannend was, maar de enorme hoeveelheid criminaliteit en de brutaliteit van de criminelen waren vanaf het begin een uitdaging voor haar geweest. De druppel was de moord op een collega die dienst had.
Werken in de particuliere beveiliging werd door haar hulpsheriffvrienden gezien als iets om op neer te kijken, en het duurde even voordat ze die houding accepteerde. Toch was het een relatief veilige baan die, gezien het tekort aan gekwalificeerde kandidaten, nu bijna net zo goed betaalde. Haar echte vrienden kwamen ook naar haar toe en beseften dat het beter voor haar was, zo niet voor hen.
Mijn buurvrouw wil vreemde pik. Ze zoekt mannen uit de buurt die discreet willen afspreken om haar stevig te neuken. Geen relatie, gewoon neuken en wegwezen.
Ze waardeerden haar opleiding en ervaring en maakten van haar een soort undercover "beveiligingsagent". Haar "uniform" bestond uit een paar effen pakken zonder uiterlijke kenmerken, maar met een badge en een pistool in een schouderholster onder haar blazer. Naarmate winkelcentra steeds vaker het toneel werden van massaschietpartijen, vond het bedrijf het nodig om gekwalificeerde agenten te bewapenen, en Dakota was meer dan gekwalificeerd. Gelukkig had ze in het jaar dat ze in deze functie werkte, nog niet de kans gehad om haar wapen te trekken.
Het opmerken van verdacht gedrag was een van haar sterke punten als agent, wat haar in deze baan goed van pas kwam. Een man op de lingerieafdeling, of iemand die rondliep met een boodschappentas en een product in de hand, trok haar aandacht en leidde meestal tot een interactie. Maar zolang er niets illegaals gebeurde, gaf de winkel er de voorkeur aan de persoon te waarschuwen en de winkel uit te begeleiden.
De week was behoorlijk saai geweest toen donderdag aanbrak, dus ze zocht iets, wat dan ook, om de dag op te vrolijken. Tijdens de lunchpauze gingen de thuisgebleven moeders met hun vriendinnen lunchen en windowshoppen, terwijl de saaie schoolweek voortduurde, en de make-upafdelingen waren altijd druk, vooral wanneer een van de grote merken een "cadeautje bij aankoop" aanbood.
Dakota liep een van de twee grote warenhuizen binnen en zag een rij bij de Estée Lauder-balie toen ze de roltrap opging om te kijken wat er te koop was. Terug op de begane grond kwam ze een van die ongewone situaties tegen terwijl ze met de roltrap naar beneden reed.
Een jongeman, waarschijnlijk eind twintig of begin twintig, stond in de rij voor de make-upbalie. Hij stond vrij dicht bij de vrouw voor hem, maar was verdiept in zijn telefoon, zoals de jongere generatie altijd leek te doen. Ze vond een plekje in een gangpad naast haar om rond te kijken, maar was amper op zijn plek toen de jongeman plotseling opkeek, alsof hij niet wist waar hij was. Hij verliet de rij en liep de winkel uit. Ze volgde hem door het winkelcentrum, maar toen hij een sportschoenenwinkel binnenstapte en begon rond te kijken, verloor ze haar interesse en liep ze verder.
"Ach ja," dacht ze, terwijl ze zich neerlegde bij wéér een saaie dag van helemaal door het winkelcentrum heen en weer lopen.
"Jammer," zei ze hardop, want ze vond hem een knappe jongeman. Hij had een slank postuur, een bos dik donkerbruin haar, was goed gekleed en, het allerbelangrijkste, had een schattig, rond kontje. Ze zag niet veel van zijn gezicht, behalve een snor, wat haar vertelde dat hij waarschijnlijk pas een jaar of twee van de middelbare school af was.
Ze keek even naar binnen in het warenhuis toen ze zich omdraaide en zag hem weer in dezelfde rij staan, zij het iets korter, met slechts een paar vrouwen voor hem. Ze liep nonchalant naar binnen en vond een rek met kleding om achter te staan. Dat hij weer op zijn telefoon keek, was niet verrassend, maar ze werd achterdochtig toen hij zijn eerdere gedrag herhaalde door plotseling op te kijken en vervolgens de rij te verlaten.
Deze keer liep hij, in plaats van weg te lopen, verder de winkel in en sloot aan in een korte rij voor een kassière. Dit was vreemd gedrag, vooral omdat hij niets te kopen had. Hoopte hij de verdenking weg te nemen dat hij al iets had gestolen? Ze keek hem ongeveer een minuut lang na terwijl hij zijn gedrag herhaalde en volgde hem op een afstandje toen hij de winkel verliet.
Hij liep in een normaal tempo, alsof hij niets te verbergen had, dus liep ze iets sneller, haalde hem in en hield hem bij, hoewel ze wel wat afstand tussen hen hield. Ze keek herhaaldelijk zo discreet mogelijk om zich heen, in een poging een glimp op te vangen van iets dat zijn gedrag zou kunnen verklaren.
Hij liep langs de etalages terwijl zij zich midden in het winkelcentrum bevond. Toen ze langs een winkel liepen waarvan de etalages verlicht werden door felle kwartsspots, ving ze een lichtflits op die van de voet van de jongen leek te komen. Verbaasd deinsde ze achteruit om aan de andere kant achter hem te lopen en zag wat de weerspiegeling had veroorzaakt: een kleine vierkante spiegel, ongeveer drie centimeter aan elke kant, vastgemaakt aan zijn schoen.
'O mijn god!', zei ze tegen zichzelf terwijl ze alle stukjes in elkaar zette. De kleine pervert maakt onder zijn rok foto's van nietsvermoedende vrouwen die in de rij staan te wachten. Omdat de resolutie van mobiele telefoons die van professionele camera's kan wedijveren, kan zelfs een kleine 3x3-foto worden bijgesneden en vergroot om buitengewone details te onthullen.
Met tegenzin verwonderde ze zich over zijn slimme idee. Ze dacht aan de jongens op de middelbare school die bij de schooltrap stonden en probeerden stiekem een glimp op te vangen van de onderbroeken van de meisjes terwijl ze erop klommen. Maar ondanks haar respect voor zijn vindingrijkheid kon ze hem niet verder laten gaan. Ze bleef hem volgen en keek af en toe uit het raam om zijn argwaan niet te wekken. Ze had genoeg gezien om hem te confronteren, maar betrapte hem liever op heterdaad.
Toen hij het andere grote warenhuis aan de andere kant van het winkelcentrum binnenkwam, sloot ze de opening, liet hem in een andere rij staan en liep toen achter hem aan. Ze pakte een blouse van het rek die ze vermoedelijk in de rij bij de kassa wilde kopen.
Ze had nog niet eerder opgemerkt dat alle vrouwen die hij achterna zat rokken droegen, want dat was het enige soort kruisfoto waar hij in geïnteresseerd was. Ze deed een paar meter achteruit om hem voldoende ruimte te geven om zich veilig te voelen en keek toe hoe hij zijn voet naar voren zette, niet helemaal tussen de benen van de vrouw, maar wel dichtbij. Ze bewoog zich een beetje om zijn scherm te zien en keek toe hoe hij op de knop drukte en de afbeelding van zijn voet zag. Met zijn vingers zoomde hij in op de foto, en zelfs Dakota zag een strook roze slipje tussen de dijen van de vrouw verdwijnen.
Hij keerde terug naar de camera en verplaatste zijn voet terwijl de vrouw haar gewicht verplaatste en haar benen spreidde, en hij maakte nog een foto. Dit keer verscheen er een duidelijke roze streep, gekreukt door de vrouwelijke anatomie, terwijl hij inzoomde op de foto.
Dakota deinsde achteruit, in de verwachting dat hij zich net als voorheen zou gedragen en plotseling van de lijn zou stappen. Ze trok haar rekwisietblouse uit en volgde hem de winkel uit. Ze wachtte tot hij de hoek om was voordat ze zijn bovenarm vastgreep en hem tegenhield.
"Heb je genoeg onderbroeken op de laatste foto?" vroeg ze, terwijl ze haar identiteitsbewijs liet zien. "Kom mee!" voegde ze eraan toe, terwijl ze zijn arm vasthield terwijl ze hem de gang met de toiletten en de kantoren van het winkelcentrum in leidde. Terwijl ze af en toe naar zijn gezicht keek, zag ze de bezorgdheid erin. Blijkbaar dacht hij er nooit aan om gepakt te worden.
Ze haalde een keycard langs een sensor, opende de deur van het beveiligingskantoor en sleepte hem naar binnen, waar hij op een bankje tegen de muur zat.
Het kantoor was klein, met net genoeg ruimte voor een groot bureau, een archiefkast, twee stoelen en het bankje waarop de pervert zat. Aan de muren hingen verschillende posters die waarschuwden voor de gevolgen van winkeldiefstal, ongetwijfeld de meest voorkomende misdaad die op dit kantoor werd behandeld.
"Hoe heet je?" vroeg ze, terwijl ze een van de stoelen omdraaide om tegenover hem op de bank te gaan zitten.
"Con... Connor," zei hij nerveus.
"Heb je een identiteitsbewijs?" vroeg ze, terwijl ze het rijbewijs pakte waar hij in zijn portemonnee naar zocht. "Connor Bradford, negentien, bijna twintig jaar oud," las ze van de plastic kaart. "Wil je me uitleggen wat je aan het doen was?"
Hij schudde bijna onmerkbaar zijn hoofd, wetende dat hij geen verklaring had die haar tevreden zou stellen. Ze reikte naar beneden om de spiegel van zijn schoen te trekken, die met een elastiekje op zijn plaats werd gehouden.
"Dat zie je normaal gesproken niet bij iemand die... maar één schoen draagt?" vroeg ze, en kreeg opnieuw geen antwoord. Hij keek naar beneden, bang om oogcontact met Dakota te maken. Ze gooide de spiegel in de prullenbak.
"Laat me je telefoon zien!" zei ze, terwijl ze hem uit zijn uitgestoken hand pakte. "Ontgrendel hem!" zei ze, terwijl ze hem teruggaf. Hij plaatste zijn duim op het scherm en gaf hem haar terug, ontgrendeld.
De camera-app was nog steeds actief, dus sloot ze hem af en ging naar de foto's. Ze was verbluft door het enorme aantal afbeeldingen dat op het scherm verscheen, en terwijl ze naar beneden scrolde, verschenen er nog veel meer, met slechts een paar gewone foto's ertussen. Toen ze naar de datum keek, zag ze dat de foto's van vandaag nog onbewerkt waren, maar dat de eerdere foto's waren bijgesneden, vergroot en verbeterd om verrassend veel details te laten zien.
"Dus je kijkt graag naar vrouwenrokken?" vroeg ze, hem provocerend. Geen antwoord. "Ik moet toegeven dat dit een briljante manier is om je fetisj te bevredigen, zij het nog steeds illegaal!"
Uiteindelijk keek hij haar aan met angst in zijn ogen. Hij had er geen rekening mee gehouden dat hij gearresteerd zou kunnen worden.
"Waar denk je aan als je naar deze foto's kijkt?" vroeg ze, en wachtte slechts een seconde op een antwoord dat ze wist dat hij niet zou geven. "Hmm? Stel je voor dat deze vrouwen je hun slipje willen laten zien? Hun dijen? Hun kutjes?"
Hij keek haar nu aan, geschokt dat ze zo vulgair was in haar beschrijving.
"Stel je voor dat ze willen dat je ze aanraakt? Misschien met je vinger? Oei, ik wed dat deze je echt opwindt," zei ze, en koos er een van een vrouw zonder slipje, met een gladgeschoren kutje tussen haar benen, iets wijder gespreid dan de andere. "Dit is je favoriete foto, toch? Ik wed dat je je voorstelt dat ze op je gezicht zit en haar gladde, natte kutje in je mond stopt."
Dit wond hem op en hij kronkelde op de bank, trok zijn benen bij elkaar en zijn ademhaling was onregelmatig. Hij keek haar heimelijk aan en ze wist dat ze zijn geheime verlangen had ontdekt, maar zag er geen nut in om hem nog verder te martelen.
"Connor, je adres. Het is een welvarende buurt. Wat zouden je ouders van je fetisj vinden en de manier waarop je die uit?"
"Alsjeblieft niet," zei hij zachtjes, in de hoop Dakota's medelijden op te wekken.
"Besef je wel dat ik je kan laten arresteren voor mishandeling?" zei ze, terwijl ze zijn ongemak steeds groter zag worden. Ze veegde met haar vingers door de foto's op zijn telefoon, selecteerde ze en tikte op de prullenbak om ze allemaal te verwijderen. "Maar je hebt geluk dat ik dat niet doe," voegde ze eraan toe, en ze zag een zekere opluchting op zijn gezicht. "De winkeliers proberen alles wat maar een schandaal kan lijken te vermijden, dus ik laat je gaan met de belofte dat ik veel meer zal doen als ik je ooit nog eens in mijn winkelcentrum betrap! Begrepen?"
"Ja, mevrouw!" zei hij, en voegde eraan toe: "Dank u wel!"
"Bedank me niet. Als het aan mij lag, zou ik je nu meteen aan de agenten overdragen! Kom op," zei ze, terwijl ze opstond en de deur voor hem opende.
Ze volgde hem naar zijn auto en waarschuwde hem opnieuw voor een nieuwe overtreding, voordat ze hem zag instappen en het terrein afrijden.