Voor mij… zul je

Het begon allemaal vrij onschuldig. Ik was niet op zoek naar een scharrel, maar er was er eentje die me vond.

Ik was met een groep vrienden op stap voor een drankje, een grapje en een leuke tijd in de vroege avond. Het gebeurde allemaal zo subtiel dat ik in eerste instantie niet eens doorhad wat er aan de hand was. Het was een langzame en berekende verleiding die begon met een eis... een eis die me zowel van streek maakte als opwond.

Het was niet mijn bedoeling om vreemd te gaan, en ik had er tot vanavond nog nooit aan gedacht, maar ik kon de verleiding niet weerstaan. Ik ging tot het uiterste en gooide een deur open waarvan ik niet zeker wist of ik hem weer dicht kon krijgen.

Hij was ondeugend knap, met donker haar dat bij de slapen grijzend werd, zachte bruine ogen en een stralende glimlach... een vriend van een vriend, en ik had hem nog nooit eerder ontmoet. Hij zei dat hij Jack heette, maar wilde liever J genoemd worden. Een simpel verzoek, en ik voldeed er graag aan. Ik kon het niet laten om een beetje te flirten, af en toe mijn dijbeen langs de zijne te laten strijken of gewoon zijn arm aan te raken. Het was allemaal onschuldig, het voedde mijn ego, want hij leek ervan te genieten, en volkomen nonchalant. Er was niets ernstigs aan, maar naarmate de avond vorderde, begon dat te veranderen.

Naarmate onze vrienden zich begonnen terug te trekken in hun eigen leven, werd J steeds brutaler. Mijn onschuldige geflirt werd beantwoord met zijn eigen niet zo onschuldige avances. Toen mijn dij de zijne raakte, voelde ik zijn hand lichtjes over mijn huid strijken, wat tintelingen en elektrische sensaties door mijn hele lichaam achterliet. Hij wist wat hij deed, en ik weet zeker dat hij elke rilling voelde die zich van top tot teen verspreidde. Toen ik in die bruine ogen keek, zag ik een vleugje duisternis, iets gevaarlijks en o zo verleidelijks. Ja... hij wist wat hij deed, en ik zag zijn plezier in de marteling.

Elke seconde voelde als uren terwijl hij met me speelde, mijn bewegingen tegenwerkend met een nog brutalere, zijn aanrakingen wekten iets in me op waarvan ik het bestaan niet eens wist. Zijn oogcontact was veeleisend, zijn toon zelfverzekerd en zijn daden spraken luider dan woorden. Ik voelde me steeds dieper in hem gezogen worden en zag geen uitweg meer.

Toen de laatste van onze vrienden liefdevol afscheid nam, veranderde mijn hele wereld.

J boog zich naar me toe, zijn gezicht slechts enkele centimeters van mijn oor, en fluisterde: "Ga naar de badkamer, trek je slipje uit en breng het terug."

Ik was verbluft door zijn eis en kon een geschokte kreet niet onderdrukken. Ik keek hem in de ogen en stortte me er met mijn hoofd in. Hij was serieus; er was geen spoor van speelsheid te bekennen.

Een nerveuze lach ontsnapte uit mijn keel. "Nee, ik denk het niet." Ik dacht dat dat de doorslag gaf.

Zijn lippen trilden toen hij zei: "Voor mij... zul je dat wel doen."

Zijn toon was onaantrekkelijk. Hij verwachtte geen nee, en ik verwachtte niet de reactie van mijn lichaam op zijn overweldigende vertrouwen. Hij ging er duidelijk van uit dat ik gewoon zou gehoorzamen, en hij had gelijk. Mijn borstkas maakte een opwelling toen ik probeerde adem te halen, en ik stikte bijna in mijn lucht, maar ik knikte en liep naar het toilet. Ik schrok, maar mijn slipje was meteen doorweekt, en op de een of andere manier wist ik dat dat precies was wat hij wilde.

Met elke stap werd de deur die ik opende wijder, en ik wist dat als ik dat deed, er geen weg meer terug was. Ik betrad een onbekend pad, maar mijn opwinding overtrof alles wat ik ooit had meegemaakt. Mijn geslachtsdeel was gezwollen, heet en nat, mijn tepels gespannen achter het knellende kant, en mijn zintuigen stonden op scherp. Mijn gezicht brandde toen ik naar het toilet liep. Ik had het gevoel dat alle ogen op mij gericht waren, en mijn vernedering was nog niet eens compleet. Het teruggeven van de doorweekte onderbroek zou ondraaglijk zijn, maar een duister deel van me verheugde zich.

Toen ik door de toiletdeur stapte, liet ik een diepe zucht ontsnappen waarvan ik niet wist dat ik die had ingehouden, en voelde ik een gevoel van opluchting. Ik was niet in zijn directe omgeving, maar zelfs de deur kon hem niet buitensluiten. Ik keek snel de wc-ruimte af om er zeker van te zijn dat ik alleen was en verschanste mezelf in een hokje. Ik zat op het toilet, haalde diep adem en probeerde het trillen te beheersen, en zonder het te beseffen reikte ik onder mijn rok en trok de doorweekte onderbroek van mijn benen. Ik liet me achterover op de wc-bril zakken, mijn blik dwaalde af naar mijn vuist, die het dunne kant in mijn greep klemde, mijn hart bonzend in mijn borst. Ik streek met mijn vingers door mijn donkere haar en probeerde de situatie weer onder controle te krijgen, maar ik wist dat ik de controle niet had.

Tot dat moment had ik nooit overwogen dat ik onderdanige neigingen zou hebben. Ik was het hoofd van een bekend reclamebureau; ik had mensen in dienst en ik was zelfverzekerd. Maar op de een of andere manier had deze man dit binnen een paar uur van me afgepakt. Het was niet iets wat hij zei of deed... het was gewoon hij. Zijn aanwezigheid alleen al vereiste onderdanig gedrag, en ik volgde hem gewillig het konijnenhol in.

Ik duwde de deur van het hokje open en werd begroet door mijn spiegelbeeld. De spiegel loog niet, en wat ik zag deed me bijna op mijn knieën vallen. Blozend, hijgend en trillend was ik niet langer dezelfde vrouw als die avond. Het zelfvertrouwen dat ik zo goed kende was verdwenen en ik was sprakeloos toen de vrouw me aankeek. Iets in haar schreeuwde erom... verlangde er zelfs naar. Ik haalde diep adem terwijl ik de doorweekte slip op de wasbak legde, het koude water liet lopen en mijn gezicht bespoot. Ik voelde de stekende koelte tegen de razende hitte, mijn lichaam trilde van verwachting gemengd met angst. Toen ik naar mijn linkerhand keek en de glinstering van mijn trouwring zag, voelde ik een steek van schaamte, maar ik wilde dit nieuwe gevoel verkennen, ongeacht de gevolgen. Toen ik weer in de spiegel keek, zag ik een andere vrouw, een met wie geen beslissingen genomen hoefden te worden, alleen bevelen om op te volgen. Ik veegde het water van mijn gezicht en liet een spoortje make-up achter. Ik zag er nog steeds goed uit, natuurlijker, en mijn rationele geest dacht dat hij daardoor misschien zou beseffen dat ik niet was wat hij had gehoopt.

Toen ik de bar weer inliep, was het zoals ik had verwacht, de vernedering laaide weer op. Mijn hart bonsde toen mijn vingers de doorweekte stof omklemden die ik vasthield. Ik liep snel naar de tafel en werd begroet door die donkere, verterende ogen. Ik ging zitten en legde aarzelend mijn gebalde vuist op zijn dij, waardoor het kledingstuk loskwam. Gedurende de hele uitwisseling verlieten zijn ogen de mijne niet, en ik voelde me bijna een geheime operatie... een spion die gevoelige informatie doorgaf aan een contra-agent. Zijn lippen krulden in een glimlach toen zijn eigen hand zich om het dunne kant sloot en het, tot mijn afgrijzen, naar zijn neus bracht en diep inademde. Een tevreden geluid rommelde in zijn keel en mijn hart sprong op in mijn borst. Ik had me nog nooit zo vernederd en tegelijkertijd zo dolgelukkig gevoeld. Ik verbrak het oogcontact en keek nerveus om me heen, opgelucht dat niemand leek te merken dat hij mijn opgewonden geur inademde.

"Braaf meisje." Zijn stem was als zwarte zijde toen hij over me heen spoelde.

Toen die woorden zijn lippen verlieten, trilde mijn hele lichaam met een onverklaarbare intensiteit. Zijn ogen gleden over mijn gezicht, zagen mijn lippen van elkaar gaan en hoorden het zachte gesnotter in mijn keel. Hij wist precies hoe die twee simpele woorden me raakten. Hij zag een transformatie die niemand ooit eerder had gezien, en ik voelde iets in hem groeien... een roofdier werd losgelaten, en ik was zijn prooi.

Het konijnenhol werd groter naarmate de deur verder openging.

Hij liet de onderbroek op tafel vallen en pakte nonchalant zijn drankje op. Ik was verbijsterd door zijn gedrag. Ik keek naar de onderbroek, een onschuldig hoopje op het harde hout, en er ging een golf door me heen. Ik wilde hem oppakken en verbergen voor nieuwsgierige blikken, en toen ik ernaar reikte, sloot zijn hand zich stevig om de mijne. Ik keek hem aan en zag hem zijn hoofd schudden en zachtjes 'nee' zeggen.

"Gooi je glas leeg."

Zijn aanraking en het korte, botte bevel schoten als bliksem door me heen. Ik zag niets anders dan de donkere plassen die zich nu in zijn oogkassen vormden. Deze man had ik nog nooit eerder meegemaakt. Hij beangstigde me en fascineerde me... en met elke hijgende ademhaling kon ik niets anders doen dan verder de duisternis in glippen.

Mijn hand trilde toen ik het glas oppakte en naar mijn lippen bracht, dankbaar dat het bijna leeg was. In plaats van er een slokje van te nemen, zoals gebruikelijk is bij wijn, nam ik een flinke slok en voelde de koele, frisse alcohol op mijn tong voordat ik het doorslikte. Ik zette het lege glas terug op tafel en keek J zijdelings aan. Ik zag zijn lippen geamuseerd trillen terwijl hij langzaam een slokje van zijn eigen drankje nam.

Hij leek alle tijd van de wereld te hebben, wat me alleen maar nerveuzer en ongemakkelijker maakte. J leek daar misbruik van te maken. Hij kneep in mijn hand, liet me toen los, boog zich naar mijn oor en ademde in mijn oor. "Raak dit heerlijke slipje niet aan. Houd je handen op tafel."

Mijn ogen vielen dicht toen hij fluisterde, zijn stem deed mijn hart sneller kloppen en mijn geslachtsdeel een hete ruk geven. Ik opende mijn ogen en zag hem me schaamteloos geamuseerd aankijken. Ik voelde zijn hand onder de tafel, die met koppige vastberadenheid aan mijn dij trok. Hij zei niets, en dat was ook niet nodig; ik zag alles in zijn donkere ogen, en mijn lichaam reageerde. Mijn dijen spreidden zich zo wijd als mijn rok toeliet, en zijn vingers maakten er gebruik van. Nerveus keek ik om me heen, opgelucht dat we niet in de gaten werden gehouden en dankbaar voor het zwakke licht. Ik hoorde zijn zachte gegrinnik om mijn bezorgdheid terwijl zijn vingers langs mijn binnenste dij kropen, richting mijn overduidelijke hitte. Ik bewoog om meer ruimte te maken voor zijn onderzoekende vingers. Ik wilde dat hij wist wat hij had gedaan, dat hij voelde hoe warm en nat ik was, en dat hij de oorzaak ervan was.