Charmaines nummerherkenning verscheen op mijn telefoon.
"Hoi," zei ik.
Deze vrouwen zijn doodsbang om betrapt te worden, maar geil genoeg om alles te riskeren. Ze willen dat je hun kut vult, diep, hard en zonder pauze. Geen gedoe, gewoon rauw neuken.
"Hé Dave. Ik hoop dat ik niet op een ongelegen moment bel," verontschuldigde ze zich alvast.
"Helemaal niet." Ik was benieuwd waar het telefoontje over ging.
"Ik ben zo blij dat te horen. Er gaat weer iets mis in Sprookjesland. Heb je tijd?"
"Jazeker. Waar kan ik je ontmoeten?"
Ze zei dat ze me wilde ophalen omdat, zei ze, de immigratie deze keer wat ingewikkeld was.
*
Charmaine parkeerde haar kleine auto bij een park. Ik wist niet eens dat deze plek bestond. Ze verspilde geen tijd, leidde me door het stadje en stopte bij een vreemde struik. "Je moet daar naar binnen."
"Echt?"
Het ding zag er ondoordringbaar en onaantrekkelijk uit, met zijn lange doornen.
"Het komt goed. Maak je geen zorgen."
"Ik hoop dat je gelijk hebt. En wat doen we als we daar zijn?"
Charmaine schudde haar hoofd. "Deze keer niet wij. Je staat er alleen voor." Met een zucht zei ze dat ze me niet eens kon vertellen wat ik daar moest doen. "Maar je komt er wel achter."
"Helemaal geen fooi?"
"Nee. Ga gewoon." Charmaine omhelsde me stevig, drukte haar heupen tegen de mijne en gaf me toen een duw waardoor ik de bosjes in tuimelde.
In slow motion viel ik erin. De takken met de grote doorns bewogen zijwaarts, waardoor ik erdoorheen tuimelde. Toen ik de grond raakte, rolde ik een tijdje en voelde me duizelig.
De reis eindigde op mijn rug toen ik opkeek naar twee mannen, verkleed als prinsen of iets dergelijks. Een van hen had een zwaard in zijn hand en richtte het op me. De vele bomen vertelden me dat ik me in een bos moest bevinden.
"Wie ben je? Waar kom je vandaan? Wat wil je? Probeer ons niet tegen te houden tijdens onze zoektocht."
"Eh..." Ik duwde de punt van het zwaard zachtjes weg. "Ik ben Dave. Ik ben hier toevallig terechtgekomen. En wie ben jij?" Ik liet het daarbij. Je vraag zou later komen.
"Prins Geribaldus, tot uw dienst." Het zwaard zwaaide omhoog als een soort groet, en de man boog.
"Prins Jordanus van Mardenbush-Willinghof," zei de ander, die ook boog, maar zijn zwaard liet zitten. "En wat voor naam is Dave?" vroeg hij. "Gewoon Dave?"
"Ja. Dave." Ik dacht dat dat genoeg was. Langzaam stond ik op en vertelde hen dat ik hen niet wilde storen tijdens hun zoektocht. "Wat is precies je taak?"
"We zijn onderweg om een prinses te wekken. Haar naam is Lolinda Brandenfurst von Heffen und Hoffen." Jordanus straalde toen hij dit zei. Hij leek verliefd op de prinses.
"Dat is een grote naam," zei ik.
"Beter dan alleen Dave," zei Geribaldus, waarmee hij duidelijk maakte dat hij noch onder de indruk was van mij, noch van mijn naam.
Op dat moment viel het kwartje. De doornige struik. Een prinses die gewekt moest worden. Ging dit over Doornroosje?
Jordanus keek naar Geribaldus. "We zouden hem kunnen gebruiken. Als dienaar."
"En om de gevaarlijke dingen te doen," voegde Geribaldus eraan toe, terwijl hij me aanspoorde om op te staan en met hen mee te gaan.
Ik ben normaal gesproken niet het type dienaar, maar deze twee wisten duidelijk waar ze het over hadden, dus ik accepteerde mijn nieuwe rol zolang het me goed uitkwam.
*
De prinsen hadden geen paarden. Gelukkig had ik er ook geen, en ik zou niet weten hoe ik erop moest rijden.
We liepen (vrij snel) het bos uit en bereikten al snel een dorp. Er was een herberg waar ze een paar kamers verhuurden, waardoor ik voor mezelf moest zorgen. Omdat ik geen geld bij me had, en zeker niets dat hier als waardevol zou worden beschouwd, slenterde ik door het dorp tot ik een stal vond. Die werd gerund door een oude man, zijn vrouw en zijn kinderen. Een van de kinderen was een meisje van in de twintig, en bovendien een heel knap meisje.
De staleigenaar stemde er snel mee in dat ik de nacht in de stal mocht doorbrengen. "Er is een ladder. Klim omhoog. Doe alsof je thuis bent. Dolly zal hier wat eten brengen." Dolly was zo lief.
Ik waste mijn gezicht met water uit een emmer en klom erop. Er lagen dikke dekens. Geweldig. Ik ging liggen en verwachtte binnen een paar seconden in slaap te vallen, maar Dolly kwam al snel boven. Ze had een bord met eenvoudig maar heerlijk eten.
Ze keek me aan terwijl ik at, en ik merkte hoe ze steeds de voorkant van haar jurk naar beneden trok en voorover boog om me een goed zicht op haar twee schatten te geven.
Ik kon het niet laten om haar een opmerking te geven. "Je hebt een heel mooie jurk, Dolly."
Ze glimlachte. "Dank je wel." Ze trok haar jurk helemaal naar beneden en voegde eraan toe dat ze erg trots op haar was.
"Daar heb je alle reden toe. Ik heb al lang niet meer zoiets moois gezien." Dat was niet helemaal waar, maar dit was Sprookjesland.
"Wil je de rest zien?" Voordat ik kon antwoorden, was Dolly opgestaan en had ze haar jurk uitgetrokken. Daar stond ze, naakt en trots, een lust voor het oog. En ook voor de aanraking, zoals ik even later besefte toen ze zich bijna op me wierp.
"Mag ik jou ook zien?" vroeg ze.
Ik kleedde me uit.
Ze was meteen gefascineerd door mijn stijve pik en pakte hem vast. "Dat is... lekker." Zonder aandringen boog ze zich voorover en likte er langzaam aan. Terwijl ze dit deed, pakte ik een van haar borsten vast en streelde die, terwijl ik voelde hoe de tepel hard werd.
"Je voelt je geweldig," zei ik tegen haar.
Even keek Dolly me aan. "Jij ook." En toen ging ze nog een tijdje door met haar werk aan mijn pik. Zonder het te beseffen, reed ze op me en liet haar kutje over mijn stijve lid zakken.
Ik keek toe hoe ze op en neer wipte, haar borsten wiegend op de maat. Ik pakte haar heupen vast en leidde haar, waardoor ze iets sneller ging.
Dolly keek me aan en grijnsde. "Ik vind dit spelletje na het eten leuk."
"Ik ook," zei ik, me afvragend of iemand ons kon horen. Het leek haar niet te deren, of ze wist dat het veilig was.
Na een tijdje pakte ik haar armen vast en draaide ons om zodat ik bovenop lag. "Nu is het mijn beurt."
"Ja." Haar ogen waren wijd open en ze spreidde haar benen zodat ik genoeg ruimte had om haar te neuken.
Ze had me bereden, wat ons allebei al opgewonden had, dus het neukfeest duurde niet lang. Ik explodeerde in haar, in de hoop dat ze niet zwanger zou raken. Maar dit was sprookjesland.
Dolly sloeg haar benen om me heen, duwde haar heupen omhoog en kreunde toen ze klaarkwam. Ik voelde haar trillen van extase terwijl ik bovenop haar lag, haar borsten tegen mijn borst.
"Dat was fijn," zuchtte ze, terwijl ze bijkwam van haar seksuele roes. "Ik ga hier bij je slapen. Misschien kunnen we dit nog eens doen."
Ik trok een deken over ons heen. "Dat kan vast wel."
*
Na een wilde nacht was de ochtend moeilijk te verdragen. Dolly was weg, dus klom ik de ladder af. Daar vond ik nog een bord eten. Gewoon brood met kaas en een kopje water, maar dat was genoeg. Ik zocht de staleigenaar om hem te bedanken, maar kon niemand vinden, dus ging ik terug naar de herberg waar de twee prinsen buiten zaten te kletsen.
"O. Daar ben je."
Ze hadden inderdaad op me gewacht en waren opgestaan zodra ze me zagen. Geribaldus vertelde me dat we rechtstreeks naar hun bestemming gingen. Ik vroeg wat dat was en het enige wat ik hoorde was: "Een paleis."
Het duurde even voordat ik er was. Er was niet veel van het paleis te zien; het was grotendeels overwoekerd met doornstruiken. Dit begon steeds meer op Doornroosje te lijken.
Hoe dichterbij we kwamen, hoe duidelijker het werd hoeveel prinsen en zelfs een paar prinsessen hadden geprobeerd het paleis binnen te komen. Ze hingen levenloos in de doornen, hun gezichten vol angst. Ze waren ook naakt, wat een interessant detail was.