Orlando liet de besturing los, verminderde de stuwkracht en de gestroomlijnde Gulfstream-jet landde zachtjes op de landingsbaan van King Khalid International Airport in Riyad.
"Hé! Word wakker, schat!" zei hij, terwijl hij over de stuwkrachtregelaar leunde en Indri een zacht duwtje gaf. Enkele seconden na de landing remde hij af, liep naar het platform en draaide een taxibaan op, op weg naar een privéhangar aan de rand van de drukke luchthaven in het Midden-Oosten.
Hey mannen, deze oproep is echt alleen bedoeld voor oudere mannen. Ik hou van gangbangs en om hard genomen te worden door oudere mannen, zonder verplichten. Interesse? Stuur me een bericht op deze sexdatingsite.
"Zijn we er?" mompelde ze, terwijl ze ontwaakte uit haar dutje. Indri zette de koptelefoon af, schudde haar kastanjebruine krullen door elkaar en ging rechtop zitten in de stoel van de copiloot. Ze was in slaap gevallen met de klanken van Aram Khachaturians Gayane balletsuite op het geluidssysteem van de privéjet, met een open exemplaar van Carlos Castaneda's Journey to Ixtlan op haar schoot. Ze was bijna klaar met lezen toen het luxe vliegtuig de Middellandse Zee overstak voor het laatste deel van de vlucht vanaf Mykonos, waar het laatste meisje was opgepikt.
Toen ze de rugleuning van haar stoel omhoog trok, voelde ze het laatste straaltje sperma van Orlando uit haar natte spleet sijpelen en in haar zijden slipje sijpelen. Zij en een paar andere modellen aan boord van de privéjet van de prins waren geholpen door de privépiloot van de prins, in de hoop onderweg toegelaten te worden tot de Mile High Club. Indri was het eerste model dat werd opgepikt op de internationale vlucht en de laatste die geneukt werd. Orlando Falconi had haar goed leren kennen, want ze hadden het vliegtuig helemaal voor zichzelf tijdens de lange transatlantische vlucht. De rest van de meisjes was slechts seksspeeltjes geweest, een soort snelle wip terwijl het vliegtuig van de ene luchthaven naar de andere in Europa hopte en mooie meisjes oppikte voor het bed van de prins.
Prins Neyaf, een van de vele koninklijke kleinkinderen van koning Abdulaziz, had een zwak voor grootse seksfeesten met de mooiste vrouwen ter wereld, en hij kon zich deze luxe veroorloven. De meeste vrouwen die hij begeerde, waren topmodellen of jetsetters die hun uitzonderlijke schoonheid gebruikten om de gunst van de rijkste mannen ter wereld te winnen. Hoewel de prins niet rechtstreeks in de lijn van troonopvolging stond, was hij van koninklijke bloede en deelde hij royaal, zij het met mate, in de winsten van de enorme oliereserves van zijn familie.
Indri had naam gemaakt als aspirant-lingeriemodel voor Victoria's Secret en trok de aandacht van de jonge prins tijdens een van zijn geheime bezoeken aan New York, toen ze elkaar ontmoetten op het feest van een hedgefondsmanager die in de Upper East Side woonde. Hoewel ze deze keer niet met de prins had geslapen, had ze vanaf het moment dat ze in een doorschijnende Versace-jurk zonder beha verscheen, een diepe indruk gemaakt op de donkere royal en een aantal andere aanwezige miljardairs.
Het vliegtuig kwam tot stilstand voor een verlichte hangar en de cabinedeur zwaaide open. Er stonden twee Bentleys geparkeerd net voorbij een rode loper die naar de executive jet leidde. Terwijl de twee motoren in de puntige staart van het vliegtuig zachtjes zoemden, waggelden zes meisjes op hun hielen de verlichte trap af. Twee limousinechauffeurs hielden de deuren open en wachtten op het warme avondplatform om hen naar een van de paleizen van de koninklijke familie te brengen, waar ze voor onbepaalde tijd zouden blijven. Terwijl de andere meisjes het vliegtuig verlieten, draaide Indri zich om in haar tien centimeter hoge spikes en beantwoordde Orlando's kus voordat ze de cockpitdeur verliet. Hij gaf haar een klein Burberry-tasje, dat hij haar bijna eerbiedig overhandigde, en vroeg haar of ze de gedetailleerde tijdlijn voor het plan uit haar hoofd kende.
"Natuurlijk!" Ze glimlachte, en toen de deur naar de cockpit openging en ze in de nu lege cabine keek, sprak ze de jonge, knappe piloot openhartig aan: "...maar waarom heb je mij gekozen?"
"Het is eigenlijk heel simpel," begon hij, en terwijl ze samen het luik uitliepen en de trap af liepen, zoomde een beveiligingscamera vanuit de hoek van de hangar op hen in.
"Wie is die klootzak die met de Sidewinder vloog? "Waar heeft hij het over?" vroeg Duran, terwijl hij naar de bewakingsmonitor aan de andere kant van de afstandsbediening keek.
"Dat is het nieuwe speeltje van Zijne Majesteit. "Een of ander ondergoedmodel uit New York," antwoordde Selvaski, Durans collega bij Academi. Ze werkten beiden voor het particuliere beveiligingsbedrijf dat de koninklijke familie en het paleisterrein moest bewaken. Vanuit het controlecentrum op het landgoed konden ze het paleis, de luchthaven en alle andere faciliteiten van de koninklijke familie in de gaten houden.
"Waar heeft hij die naam eigenlijk vandaan?" vroeg Duran terloops.
"In Irak. De nadering van de luchthaven van Bagdad vereiste een kurkentrekker-afdaling boven beschermd luchtruim om raketbeschietingen van omringende opstandelingen te ontwijken. Hij ging tot het uiterste en maakte zware straaljagers meestal meer dan 60 graden in een bocht tijdens zijn spiraalvluchten. Dit joeg de meeste bezoekers en hoogwaardigheidsbekleders in Washington de stuipen op het lijf, maar hij kreeg nooit een klap en verdiende de bijnaam. Die man is een echte alfaman. Hij gaat tot het uiterste, iets wat niemand anders kan. Die gast is een natuurtalent!"
"Zeg me dat we de meisjes in een "Ze mogen gefouilleerd worden als ze hier zijn!" kwijlde Duran.
"Ze zijn echt te gek voor je, jochie!" snauwde Selvaski.
De Bentleys passeerden de veiligheidscontrole bij de hoofdingang van het complex en reden naar de hoofdingang van het landgoed. De meisjes werden naar hun privésuites op de tweede verdieping begeleid. De routine was nieuw voor Indri, maar sommige modellen hadden de reis al eerder gemaakt en tijdens de rit vanaf het vliegveld hadden ze haar verteld wat ze kon verwachten. De meisjes waren er als speelgoed voor de prins en zijn gasten – duur speelgoed! Ze behoorden tot de mooiste vrouwen ter wereld en stonden in de industrie bekend als modellen. Ze verdienden fortuinen door te poseren voor lay-outs en tijdschriftcovers en door over de catwalk te lopen voor veel van de grootste modehuizen.
Geld speelde echter geen rol voor de magnaten van de oliekartels in het Midden-Oosten. Ze konden het zich veroorloven hen beter te betalen dan gewone callgirls ooit zouden kunnen dromen. Dit waren koninklijke courtisanes – zowel door bloed als door geld. Ze keerden vaak naar huis terug met honderdduizenden dollars op hun persoonlijke bankrekening, afhankelijk van hoe onbereikbaar ze door gewone stervelingen werden geacht. De prins was er trots op om met supermodellen te slapen. Het was een eretitel die maar weinig mannen konden bereiken, en deze vrouwen wisten dat hun lichaam hun toegangskaartje naar rijkdom was. Deze prestatie was gewoon grof geld voor een toekomst waarin ze niet meer zo jong en mooi waren.
Hun tassen werden naar boven gebracht, maar geen van de vrouwen had de moeite genomen om veel in te pakken. Ze kregen winkeltrips naar de beste winkels in Riyad, die persoonlijk voor hen werden geopend wanneer de eigenaren orders kregen van het volk van de prins. Nepotisme tierde welig in de koninklijke familie en mensen betaalden om in de Saoedische hoofdstad te spelen. Indri had een persoonlijke staf die in haar behoeften, wensen en verlangens voorzag. Haar kleedster was een aantrekkelijke Arabische vrouw van begin twintig, de dochter van een vazalfamilie die zich aan de koninklijke familie had verbonden.
"Dank je, Amani. Hoe lang werk je hier al in het paleis?" vroeg Indri aan het mooie jonge meisje terwijl ze de jurk uitvouwde die ze net had uitgepakt.
"Ik werk hier al sinds mijn negende, juffrouw. Mijn grootvader was een schatplichtige bij de koninklijke familie, en al mijn zussen en broers moeten het koningshuis dienen, net als mijn vader en oom."
Indri pakte de Dolce & Gabbana-jurk en hield hem voor aan het jonge meisje, dat zich zo'n jurk absoluut niet kon veroorloven, aangezien ze als een slavin werkte.
"Kijk maar of het je past, Amani." Het meisje met de donkere ogen keek Indri ongelovig aan en schudde haar hoofd, alsof het niet mocht. Maar ze bewonderde de jurk nog steeds.
"Memsaab?"
"Alsjeblieft! Ik wil dat je hem hebt." Het meisje sloeg haar blik neer, maar keek na een moment weer op met een uitdrukking van hernieuwde hoop. Indri gaf de jurk met een vriendelijke blik aan het meisje, en ze nam hem aarzelend aan, hield hem dicht tegen haar lichaam en draaide zich om om zichzelf in de spiegel te bewonderen.
"Je verwent mijn dienaren!" berispte de prins, waardoor ze beiden schrokken toen hij met een verwarde blik in de hal van Indri's vertrekken stond. "Het is goed, meisje. Neem de jurk aan. Je kunt gaan." Amani haastte zich knikkend naar de prins en deed de deur achter haar dicht.
"Dat was een grote gunst. Het zal u nu goed van pas komen," merkte de prins op.
"Mag ik u daarmee van dienst zijn, Uwe Hoogheid." Indri glimlachte, dankbaar dat hij het meisje de jurk had laten houden. Ze bewonderde zijn zelfverzekerde houding toen hij haar benaderde.
"Toen ik je die avond voor het eerst in New York zag, zei ik tegen mijn broer Saud dat je eruitzag als een prinses, en hij was het daarmee eens. Ik vrees dat we die avond in Manhattan een grap met je hebben uitgehaald. Mijn broer en ik zijn namelijk een tweeling. Jullie hebben ons die avond ontmoet, misschien zonder het te beseffen. Toen ik je je drankje ging halen, was het mijn broer die het je terugbracht. Ik wilde dat hij je ontmoette, dus vertelde ik hem over ons gesprek, en hij zette ons gesprek in mijn plaats voort. Een onschuldige misleiding die ik helaas onnodig en te vaak heb gebruikt, maar die soms toch nodig is. Mijn behoeften zijn de laatste jaren... wat complexer geworden. Een dubbelganger hebben kan erg handig zijn."
"Je bent... ongelooflijk mooi, mijn liefste."
De prins pakte haar hand, kuste die en keek haar intens in de zilvergrijze ogen. Hij hield haar hand stevig vast, kneedde haar vingers met de zijne en wreef zachtjes over haar handpalm. Ze voelde het verlangen in de manier waarop hij haar aanraakte en vroeg zich af of hij van plan was hun overeenkomst op dit moment te voltooien. Ze was gewend aan machtige mannen die nooit aarzelden om te nemen wat ze wilden, en niets wat ze deden, verraste haar ooit.
"Ik ben Saud, mijn juweel. Echt waar!" zei hij met een ondeugende knipoog, "Mijn broer verlangt naar je gezelschap. Kom alsjeblieft om acht uur naar zijn suite aan de andere kant van de trap." Daarmee stuurde hij haar weg en verliet haar suite met een beleefd knikje.
Indri stond daar, verbijsterd door het spel.