Zes maanden seks

Het was een avondje uit. Het had een vrolijke gebeurtenis moeten zijn, toch? Verkeerde gedachte. Het ging zo snel mis. We konden niet eens zonder ruzie uit eten. Zoveel voor zes maanden, denk ik. Ik snap het gewoon niet. Gavin en ik waren zo goed. Ik weet het niet, misschien was het niet bedoeld als iets meer dan iets fysieks. Toch voelde ik een steek in mijn hart. Ik wilde hem gewoon met heel mijn hart liefhebben.

Maar als we het niet eens konden worden over zoiets simpels als het vieren van onze trouwdag, wat voor toekomst zouden we dan in vredesnaam hebben? Toen we thuiskwamen, stond hij erop om te blijven slapen, ook al had ik hem gezegd te vertrekken. Maar eerlijk gezegd wilde ik dat ook niet. Ik wilde gewoon terug naar de fijne tijd die we hadden gehad. De gesprekken, de dates, de romantiek... jeetje, hij is zo goed.

Misschien kan ik de avond toch nog redden? Ik bedoel, het is pas half elf 's avonds. Misschien kunnen we een strandwandeling maken, of een goedkoop hapje eten en knuffelen in de auto, terwijl we naar de stad kijken? Oh, of misschien moet ik het gewoon opgeven. Eerlijk gezegd weet ik niet eens waar we ruzie over hadden. Misschien ben ik gewoon chagrijnig. Misschien ligt het aan hem. Hoe dan ook, ik heb het gevoel dat ik een uitlaatklep nodig heb. Ik heb wat opgekropte energie die ik kwijt moet.

Ik keek naar Gavin, die op bed lag met zijn gezicht van me af. Zijn ademhaling was kalm en regelmatig. Hij moet slapen. Ik besloot een wandeling te maken. Ik trok zijn shirt aan en liep naar het balkon. Het uitzicht is niet het mooiste, maar ik vind het geweldig. Het is heel stedelijk. Je ziet de lichten van kleine wijken van Chicago nog in de verte schitteren, maar er zijn nog steeds genoeg bomen en andere dingen om je afgezonderd te voelen.

Ik zat daar, in gedachten verzonken. Ik moet wel een uur of zo buiten zijn geweest. Uiteindelijk kreeg ik het een beetje koud, dus ik pakte wat water en ging weer naar bed. Ik was misschien een beetje gespannen, maar misschien zou een goede nachtrust me wat helderheid geven. Dan kon ik tenminste wat meer ontspannen. Daarna lag ik weer in bed, puffend, de knappe, lange man niet meer naast me. Waarschijnlijk in de badkamer.

Alsof het zo afgesproken was, hoor ik een doorspoeling, gevolgd door een stromende wasbak en een deur die opengaat. Ik keek over mijn schouder naar hem, maar besloot dat ik geen energie had voor de tweede ronde van onze avond. In plaats daarvan draaide ik me op mijn zij en bleef stil liggen. Ik voelde Gavin zachtjes naast me komen liggen, voorzichtig om me niet te veel te storen. Zelfs als we ruzie hebben, is hij nog steeds de meest attente man ter wereld. Verdorie, deze man maakt mijn hart kapot – maar op de goede manier.

Ik voel hem dichter naar me toe schuiven en zijn hand wikkelt zich zachtjes om mijn middel terwijl ik van hem af lig. Hij kust zachtjes mijn wang en fluistert: "Kun je niet slapen, meisje?"

"Nee. Niet dat het uitmaakt..."

Een lage klap, ik weet het. Maar het deed pijn. Ik wou dat ik dat niet had gezegd. Ik voelde de pijn in hem en ik wilde niets liever dan dat het weer goed met me zou gaan.

"Au, oké dan. Kijk, ik kan ook niet slapen. Ik kan niet slapen als ik weet dat het nu niet goed met ons gaat. Al is het maar tijdelijk."

Ik draaide me naar hem om, ging op mijn rug liggen en draaide mijn hoofd om zijn blik te ontmoeten. "Tijdelijk? Wat is daar precies tijdelijk aan? We zitten al zes maanden in deze shit, Gavin. Als het 'maar tijdelijk' is, zou je misschien niet moeten blijven slapen. Ik bedoel, hoe kun je überhaupt-"

Hij onderbrak me met een kus. Hoe boos ik ook was, ik liet hem even wachten voordat ik hem iets harder van me af duwde dan ik waarschijnlijk had moeten doen.

"Ik bedoelde de ruzie, schatje. Als je niet ziet hoe verliefd ik op je ben, weet ik niet wat ik nog meer kan doen. Maar waag het niet te denken dat ik hier niet voor de lange termijn in zit."

"Je... je wat? Gavin, dat heb je nog nooit eerder tegen me gezegd."

Mijn stem viel stil, weer in gedachten verzonken. Ik draaide me weer van hem af omdat mijn eigen gedachten het overnamen. Emoties kolkten door me heen. Liefde voor deze geweldige man die me altijd blijft verbazen. Woede dat hij zo met mijn hart speelt. Ik bedoel, eerlijk gezegd, wie zegt er nu voor het eerst "ik hou van je" midden in een ruzie? Maar nog krachtiger dan beide was het verlangen. Puur, rauw verlangen. De energie die ik eerder had, kwam terug, maar dan als een vloedgolf tussen mijn dijen. Ik kan het niet eens uitleggen.

"Keer je niet van me af, meisje. Praat tegen me. Ik zei toch dat ik niet van vechten houd."

"Ik weet niet wat ik tegen je moet zeggen, Gavin. Je bent verdomd verwarrend."

Ik voelde zijn hand mijn kin grijpen terwijl hij mijn gezicht iets naar het zijne draaide, waardoor ik hem moest aankijken. Het is onmogelijk om hem te peilen, ook al heb ik tegelijkertijd het gevoel dat ik weet wat hij denkt.

"Stel me dan de vragen die daar in die prachtige chaos van een geest rondzweven. Vertel het me, en ik beantwoord ze allemaal."

"Ik... waarom zeg je dat je van me houdt? Waarom nu? We maken letterlijk ruzie."

"Oké, dat doen we. Maar het is nog steeds onze trouwdag. Ik was van plan het je tijdens het eten te vertellen, maar we waren vroeg thuis."

"Waarom zeg je het dan niet gewoon? Ik Bedoel je, ik ben de hele nacht boos, en dan heb jij al die ingewikkelde plannen en romantische ideeën..."

"Maakt dat je nog bozer?"

"Nee. Ik vind het geweldig. Ik hou van jou, ik..."

Ik stopte en draaide me van hem af. Ik had gewoon even tijd nodig om mijn gedachten te ordenen. Maar hij streelde teder mijn lichaam, kuste mijn nek tot aan mijn oor en knabbelde aan mijn oorlel terwijl hij fluisterde: "Verdomme. Zeg dat nog eens."

"Nee. Gavin, we hebben nog niets geregeld! En jij hangt gewoon rond, probeert me te versieren en-"

"Dus ik versier je, hè?"

"Daar gaat het niet om, en dat weet je. Ik ben nog steeds boos, en dit helpt niet. Ik kan niet meer helder denken!" Hij kuste mijn lippen zachtjes maar hongerig. Ik kon niet liegen. Mijn benen klemden zich op elkaar. Ik voelde hoe graag hij me wilde. En verdomme, ik wilde hem ook. "Gavin... Dat is niet gezond."

"Wat? Ooit gehoord van goedmaakseks?"

Zijn hand gleed langs mijn dijbeen en ik voelde zijn grip verstevigen. Het bezorgde me een rilling, maar ik hield me in. Ik moest hem nog steeds provoceren. Ik liet me door hem kussen en kuste me hartstochtelijk. Ik zei bijna: laat maar, maar mijn logica sloeg toe en mijn lichaam deinsde terug.

Daarop, nog steeds alleen zijn T-shirt aan, trok ik me terug en verliet stilletjes de slaapkamer. Ik hoorde hem zuchten toen ik me omdraaide, maar ik had nog steeds mijn ruimte nodig. Ik liep het balkon op en leunde over de rand, genietend van het middernachtelijke landschap. Ik zweer het, soms heb ik het gevoel dat ik in een roman leef. Ik hoorde de deur opengaan en voelde de warmte in mijn rug.

"Ik wil gewoon oké zijn. Ik wil weer zijn zoals vorige week. Verdorie. Waar hadden we eigenlijk ruzie over? Maakte het überhaupt iets uit? Was het de moeite waard om onze trouwdag te verpesten?"

Ik boog bedroefd mijn hoofd en slaakte een zucht. Ik hoorde hem aankomen en voelde zijn armen om mijn middel slaan. Hij had het zo warm in de koele avondlucht, en ik liet hem even los.

"Nee, het was niet belangrijk. Niet zo belangrijk dat het je nog steeds zo dwarszit. En het spijt me zo, kleintje, dat ik erbij betrokken was. Maar ik kan je één ding vertellen, als je het me toestaat."

"Echt? Wat is er?"

"Het heeft onze trouwdag niet verpest, schatje. We hebben nog tijd. Beloofd."

"Maar...", zweeg ik. Ik had nu vrede met onze ruzie. We hebben erover gepraat, het erkend en kunnen het nu achter ons laten. Maar nu was ik om een heel andere reden opgewonden. "Weet je het zeker, Gavin? Het spijt me zo van vanavond. Ik had zomaar een idee van wat er zou moeten gebeuren, en het ging helemaal mis, en ik..." Hij draaide me naar zich toe, waardoor ik geschrokken bleef staan. "Gavin! Wat de hel, je hebt me laten schrikken!"

Hij pakte mijn gezicht vast en trok me naar zich toe, kuste me hongerig terwijl hij mijn heupen vasthield.

"Ik hou van je, meisje. Nu zal ik je laten zien hoeveel."

"Ik hou van je...

Onze lippen ontmoetten elkaar opnieuw, en dit keer duwde ik me tegen hem aan. Ik sloeg mijn handen in zijn haar en voelde mijn lichaam ontbranden, pure passie stroomde door me heen en in hem. Hij duwde me bij mijn kont tegen hem aan, kneep erin en stuurde schokgolven door me heen. Ik kreunde zo hard lichtjes, maar het was genoeg om hem overboord te gooien.

Hij trok zich terug en kuste mijn nek. Hij keek gretig, maar ik kon alleen maar kreunen terwijl hij dat deed. "Uhh, fuck, Gavin."

Mijn ademhaling was zwaar en mijn stem trilde. Hij gromde schor naar me, zijn hand verstrikt in mijn haar. Wetende wat er ging gebeuren, sloot ik mijn ogen. Hij verstevigde zijn greep, trok me aan mijn haar en dwong me omhoog te kijken.

"God, ik aanbid u verdomme. Nu zal ik je de sterren laten zien, schatje." Gavin was ruw tegen me. Hij wurgde me hard terwijl zijn handen onder zijn shirt gleden. Hij liet mijn keel los en dwong me diep adem te halen, om vervolgens nog harder te kreunen terwijl hij over mijn lichaam zwierf. Eén hand was onder mijn shirt bij mijn borsten, de andere gleed langs mijn been omhoog, snel naar mijn midden. Ik kreunde opnieuw, dit keer in zijn oor terwijl ik zijn nek likte. Het was oer. "Verdomme, schatje, je bent zo nat."

Hij kon nauwelijks praten. Hij hijgde zo hard, pure hitte scheen in zijn ogen terwijl hij me aankeek alsof het iets was om te eten. Verdomme, hij mag zich aan me tegoed doen zoals hij wil. Ik geef me volledig aan hem over.

"Ik denk dat het vechten me opwond," kreunde ik, gorgelend Ademloos. Hij draaide zijn hand om mijn clitoris terwijl ik in zijn oor kreunde, trok hem eruit en klemde zijn hand tussen mijn dijen.

"Voelt dat lekker, schatje? Vind je het lekker als ik zo over je clitoris wrijf?" Zijn hand bewoog sneller, bewerkte me harder, lokte mijn genot uit terwijl ik kreunend in onze kus kreunde. Mijn hand bewoog langs zijn borst, over zijn buikspieren, langs zijn heupen en in zijn short. Hij was keihard en ik nam hem in mijn hand, waarbij ik hem veel langzamer bewerkte dan hij mij. Hij kreunde: "Fuck, schatje. Dit voelt zo verdomd lekker."