Er was eens… In een stadje vlakbij Parijs – Deel I

Tot nu toe heb ik pas een jaar van mijn leven buiten Italië doorgebracht: destijds had ik een Franse vriend en woonde ik met hem in een stad vlakbij Parijs. Zakelijk gezien was het ideaal: het bedrijf waar ik voor werk heeft een vestiging in Parijs. Wat de relatie betreft, ik ben hier om erover te praten, toch?

Op een zondagochtend, toen we klaar waren met boodschappen doen bij Carrefour, en terugliepen naar de auto van mijn vriend, nam onze relatie een onverwachte wending. Mijn vriend droeg de tassen en ik was bezig met eten, werk en de gebruikelijke zorgen. Dus ik had ze in eerste instantie niet opgemerkt. Maar toen ik de kofferbak opende zodat mijn vriend de boodschappen kon uitladen, was hij zo afgeleid door naar links te kijken dat de verse stokbroden die we hadden gekocht bijna uit de tas vielen. Zijn ogen, merkte ik, puilden ook bijna uit hun kassen.

'Pas op!', riep ik uit, terwijl ik zijn blik volgde.

Een vrouw leunde over de achterbank van de auto die naast ons geparkeerd stond. Ze maakte een baby vast in het stoeltje. Ze stond met haar rug naar ons toe, haar perfecte, peervormige billen vlak naast de brandstofinjectiepoort van haar auto.

Ik grijnsde naar mijn vriend toen ik hem zag gluren. Hij bloosde en ging verder met het uitladen van de boodschappen. Hij was altijd zo schattig verlegen over zijn seksuele verlangens. Toch kon ik het niet laten om een ​​beetje jaloers te zijn, dus besloot ik hem te plagen. Ik boog me voorover en fluisterde in zijn oor: 'Als je single was geweest, zou je nu wel proberen kennis met haar te maken, toch?'

Hij grijnsde en mompelde iets over dat ze een kind kreeg.

'Zou dat je er serieus van weerhouden om haar te versieren? Kijk haar eens!' fluisterde ik dringend, terwijl ik zijn arm greep en mijn spieren schudde om mijn opwinding te uiten. 'Wat. Klootzak. Ik wed dat je daar graag wat gas in zou willen geven!'

Mijn vriend – laten we hem Alex noemen – bloosde van oor tot oor. Zijn gezicht knalrood, hij begon de kofferbak met zijn gespierde arm naar beneden te trekken. Ik heb nooit weerstand kunnen bieden aan die onwillekeurige verlegenheid die fysiek sterke mannen vaker vertonen dan je zou verwachten. Nu ik ervan genoot, pakte ik zijn arm vast en voorkwam dat hij de kofferbak dichtdeed, fluisterend: "Niet zo snel! Ik geniet veel te veel van het uitzicht. Kijk, kijk, ze zet hem nog hoger. Kijk hoe hij wiebelt. Alsof ze wil dat iemand de verstuiver inspuit voor verse brandstof."

'Stop!' mompelde hij glimlachend.

De vrouw was nog steeds bezig met haar baby, kletste tegen hem in het Frans, haar billen wiebelden voor ons uit. Ik schatte dat ze ongeveer onze leeftijd had, misschien een paar jaar ouder. Ze droeg een losse linnen broek – het was begin juli – en ik kon de omtrek van haar onderbroekje zien die een driehoek vormde op haar billen. Nu volgen de ogen een omgekeerde driehoek naar beneden tot het laagste punt, en daar kon ik de stof van haar slipje door het linnen heen zien duwen, waardoor het leek alsof er een klein, kussentje tussen haar benen zat. Mijn hemel, dacht ik, ze laat zich echt zien, hè?

'Ik denk dat ze van ons weet. Ze weet het. Ze laat het ons zien, ze geeft ons een culshow,' fluisterde ik tegen Alex.

"Ze praat met haar kind," antwoordde hij, terwijl hij in de kofferbak keek. Hij schaamde zich nu te veel om haar zelfs maar aan te kijken. Ik had echter geen van die remmingen. Ik staarde naar haar billen en drong erop aan: "Zeg iets tegen haar! Ontmoet haar voordat het te laat is. Kom op, je bent Frans, laat me je flexibiliteit zien. Praat met haar. Waar gaat dit over la langue d'amour? Is dit gewoon een mythe?'

Hij schudde zijn hoofd, glimlachte verlegen en bleef stil.

'Je kunt toch niks bedenken?'

Ik drukte plagend op zijn schouder.

'Ik kan wel een paar dingen bedenken,' zei hij fluisterde.

Daar! Eindelijk wat lef! Ik wist precies waar hij het over had en keek naar zijn kruis. Maar omdat hij een spijkerbroek droeg, was de verandering niet makkelijk te zien, en ik kon het niet laten om ernaar te reiken. Ik voelde de lichte hardheid eronder, kneep erin en liet los.

'Je bent sexy,' mompelde ik.

Mijn aanraking bemoedigde Alex, en hij stond zichzelf toe om nog een blik te werpen op het stijve, lieve kontje naast ons. Hij kon een brede grijns niet onderdrukken.

'Kom op, verleid 'Haar,' drong ik opnieuw aan, me herinnerend aan mijn oorspronkelijke bedoeling om hem te plagen met zijn uiterlijk. 'Je wilt haar duidelijk,' voegde ik eraan toe. Ga je gang.'

Hij schudde zijn hoofd. Ik boog me voorover, raakte met mijn lippen zijn oor aan en fluisterde: 'Als je haar kunt overhalen, laat ik je je lul in dat ding steken, zo... hard. Ik kijk wel. Ik zweer het.'

De jongensachtige blos die even was verdwenen nadat ik zijn kruis had aangeraakt, brandde weer in zijn wangen. Zijn lippen trilden nu. Maar ik voelde me zelf ook behoorlijk trillerig. Natuurlijk had ik geen woord gemeend van wat ik had gezegd. Ik had nog nooit een trio gehad, er nooit een gewild en had in mijn stoutste dromen nooit gedacht dat ik daartoe in staat zou zijn. het. Natuurlijk was dit allemaal maar lol en spel. Op dat moment deed de vrouw een stap achteruit, rechtte haar rug en deed de autodeur dicht.

Alex probeerde wanhopig haar niet aan te kijken. Hij wilde duidelijk doen alsof hij haar helemaal niet had opgemerkt. Dit leek me onrechtvaardig tegenover het meisje. Ik bedoel, als mijn kont zo'n indruk op een stel had gemaakt, had ik dat dan niet graag geweten, al was het maar voor mijn zelfvertrouwen?

Omdat ik vond dat ze op zijn minst een beetje erkenning verdiende, flapte ik eruit: "Wat een mooie baby!"

Ik denk dat al die opwinding mijn stem op dat moment een beetje verhief, want De jonge moeder draaide zich om en gaf me de glimlach die een meisje lacht als ze oprecht gevleid is.

Ik huppelde om Alex heen en ging voor haar autoraam staan, zodat ik de baby op de achterbank kon zien (terwijl ik ver genoeg weg bleef om hem niet te laten schrikken). Terwijl ik ernaar keek, giechelde ik met mijn meisjesachtigste stem en kraakte: 'Oh, zo schattig!'

De vrouw lachte en zei: 'Ah, ja, hij is niet zo slecht.'

Nu boog ik mezelf een beetje voorover, naar het raam toe, vermoedelijk om haar baby beter te kunnen zien, maar in werkelijkheid wist ik dat Alex vlak achter me stond en nu een glimp van me zou opvangen. mijn kont.

'Hoe oud is hij?' Ik vroeg.

'Negen maanden,' antwoordde ze.

'Hij is prachtig. 'Oh. Het spijt me. Ik wilde niet opdringerig zijn...'

'Oh nee. Het is oké.'

'Hij lijkt een beetje op jou.'

'Ik weet het niet zo zeker,' lachte ze.

'Ja, hij heeft een schattig neusje, net als jij.'

'Schattig neusje?' herhaalde ze verrast, terwijl haar glimlach breder werd.

'Oh, mon Dieu,' zei ik, terwijl ik mijn hand voor mijn mond hield. 'Ik weet niet waarom ik dat er zomaar uitflapt. Wat stom van me, het zal wel door de hitte komen, het spijt me!'

Ze lachte, zei: 'De rien, de rien,' en streek een pluk haar achter haar oor. Ik zag een lichte blos op haar wangen. Ze keek me in de ogen en vroeg: 'Ben je Italiaans?'

'Si,' antwoordde ik.

'Jij 'Heb een schattig accent,' zei ze, voordat ze giechelde en haar mond bedekte, net zoals ik net had gedaan.

Mijn hart begon te bonzen. Ik heb met haar gepraat!

Ik keek even snel naar Alex, die daar stond met een beleefde glimlach. Je vriendin heeft een accent, dacht ik toen we oogcontact maakten, en we keken allebei glimlachend weg.

'Hij is een beetje bang voor baby's,' zei ik, in een poging Alex nu bij het gesprek te betrekken.

'Ik niet,' zei hij.

Ze reageerde daar niet echt op. Toen drong het tot me door dat ik haar handen moest voelen: geen trouwring. Ik vermoedde dat ze waarschijnlijk een alleenstaande moeder was, en om deze hypothese te testen, zei ik terloops: 'Het moet wel zwaar zijn om een ​​kind op te voeden.'

'Het is soms vermoeiend,' antwoordde ze. Toen, na ongeveer een seconde, vertrouwde ze me toe: 'Vooral omdat ik alleen ben.'

Ze had zo ondramatisch mogelijk geklonken, en ik wist op dat moment zeker dat ik haar leuk vond.

'Dat kan ik me voorstellen. Ach, wie weet. Misschien ooit...' zei ik, terwijl ik de laatste vervagende zinnetje met betekenis door terug te kijken naar de baby op de achterbank.

Ze glimlachte vertrouwelijk naar me, alsof we al sinds de middelbare school vriendinnen waren, en zei: 'Je denkt aan...'