Anna’s vrijlating

Anna bekeek zichzelf in de passpiegel, een dagelijks ritueel van zelfkritiek. Haar borsten waren goed ontwikkeld, maar zonder operatie zouden ze nooit groter worden dan een kleine B-cup, maar ze was nog steeds tevreden met wat ze zag. Haar haar was gegroeid tot op haar schouders, zij het een eenvoudige, steile, vlakke bruine kleur. Anna was het meest tevreden met haar heupen en billen, die zich goed hadden ontwikkeld met behulp van hormonen en beweging. De transformatie was bijna voltooid. Binnenkort zou ze de vrouw zijn die ze altijd al voorbestemd had geacht te zijn. Uiteindelijk haalde ze haar linkerhand van haar kruis om het deel van haar lichaam te onthullen dat ze het meest verafschuwde: haar kleine, ineffectieve penis. De reden voor talloze plagerijen en beledigingen op school, het walgelijke dat haar ervan weerhield zich volledig te ontwikkelen tot de prachtige vlinder die ze altijd al had geweten te kunnen zijn.

Zeggen dat haar leven ellendig was geweest, zou een understatement zijn. Anna's ouders (voor wie ze altijd Samuel was geweest) waren ouderwetse arbeiders. Haar vader ging op donderdag- en vrijdagavond en zondagmiddag naar de club. Moeder ging ook op zondag met de andere vrouwen uit, voor een half biertje en een limoentje, zolang het eten maar op tijd klaar was. Vader zat in het dart- en snookerteam en voetbalde tot zijn veertigste. Anna was hem een ​​teleurstelling geweest, en dat liet hij duidelijk merken. Ze had altijd de voorkeur gegeven aan poppen en schilderijen boven sport en andere mannelijke bezigheden, en haar vader kon dat nooit accepteren.

Dit, samen met het voortdurende pesten sinds haar twaalfde, leidde ertoe dat ze op haar zestiende het huis verliet, zonder woonplek, en de 418 pond op haar spaarrekening meenam. Die dag hield ze op Samuel te zijn en werd ze Anna. Op school noemden de jongens haar altijd een watje en een flikker, en ze trok gewoon haar dikke trui en spijkerbroek aan en vertelde iedereen die ernaar vroeg dat ze Anna heette. Niet veel mensen vroegen ernaar. Achttien maanden lang trok ze van plek naar plek en maakte ze schoon waar ze maar kon. Uiteindelijk belandde ze in Blackpool, waar ze in een van de armoedigere hotels werkte, met contant geld op zak, en daar maakte ze haar eerste goede vriendin. Angie werd haar mentor en behandelde haar als een dochter. Ze nam haar zelfs in huis, aanvankelijk tijdelijk, maar de afgelopen vier jaar als kostganger. Angie was gescheiden en haar kinderen waren het huis uit. Ze deed Anna denken aan haar eigen moeder, of in ieder geval aan hoe zij dacht dat haar moeder geweest zou kunnen zijn. Angie was de enige die Anna's geheim kende. Ze had Anna eerst voorgesteld aan een therapeut en uiteindelijk aan de dokter die haar hormonen had voorgeschreven. Ze spaarde wanhopig voor de operatie om de laatste stap te zetten, maar dat leek een onmogelijk doel. Anna was nog maagd. Ze kon zich de laatste keer dat ze een erectie had gehad niet herinneren. Ze nam aan dat ze het als tiener had gedaan, maar ze was er vrij zeker van dat ze nooit klaar was gekomen door te rukken. Zelfs als tiener had het masturberen van haar anus met allerlei hulpmiddelen haar opgewonden. Ze had vele middagen doorgebracht met het neuken van haar kont met de steel van haar haarborstel of zelfs de wc-borstel. Twee jaar geleden, op 25-jarige leeftijd, verzamelde ze eindelijk de moed om naar een seksshop te gaan en een dildo en wat glijmiddel te kopen. Sindsdien bezocht ze vrij regelmatig de seksshops van Blackpool, waarbij haar opwinding een paar dagen voor haar geplande bezoek werd opgebouwd, meestal culminerend in een vijf of zes uur durende sessie anaal neuken. Anna verlangde wanhopig naar een vriendje. Ze verlangde ernaar om te knuffelen voor de televisie. Ze had graag de pik van een man geaaid, gelikt en gezogen, maar het slappe, zielige ding tussen haar eigen benen zou elke echte man voor altijd van seks afhouden. De volgende avond was Anna's 27e verjaardag en ze had ermee ingestemd om met Angie en twee andere meisjes van haar werk de stad te verkennen. Jenna en Sue waren allebei begin dertig en typische bruisende meisjes uit Lancashire. Anna had onder druk ingestemd met een make-over, en de meisjes kwamen kort na zes uur opdagen. Jenna had een jaar lang na schooltijd een schoonheidscursus gevolgd en had meer make-up en haarstylingspullen dan Anna ooit op één plek had gezien. Terwijl Jenna haar krulspelden, glinsterende blush en zelfbruiner tevoorschijn haalde, haalde Sue een fles wodka en pakken sinaasappelsap tevoorschijn. Anna had nog nooit alcohol gedronken en voelde zich al snel een beetje duizelig. Ongeveer een uur later sprong Jenna overeind. "Klaar, en niet slecht gedaan, al zeg ik het zelf," zei Jenna. Anna stond op en draaide zich om in de spiegel. Ze begon te vallen en Sue hield haar vast. "Gaat het wel, schat?" vroeg ze met een flinke bezorgdheid. Anna begon te snikken. "Ik zie er prachtig uit," riep ze tussen haar snikken door. "Natuurlijk, stomme bitch," antwoordde Jenna. "Ik heb het gedaan, hè?" De meisjes barstten in lachen uit en gaven elkaar een groepsknuffel. "Laten we nu met onze mooie kontjes naar de stad gaan en de jongens in Blackpool laten zien wat ze missen," zei Jenna. Twintig minuten later stapten de meisjes uit de taxi voor een club. "Kom op, meiden, de laatste kus is goed voor de taxi naar huis," zei Sue, terwijl ze haar toch al korte rokje omhoogtrok terwijl ze de trap op liep. Voor Anna vloog de nacht voorbij, in een caleidoscoop van lichtjes, muziek, alcohol en luid gelach. Ze voelde zich een beetje misselijk en ging met Angie naar buiten voor wat frisse lucht, terwijl Angie een sigaret rookte. Terwijl ze buiten stonden te giechelen, werden de meisjes aangesproken door een knappe man. "Hoi Glen, wat doe je hier?" vroeg Angie. "Hoi Ange, ik was op een vrijgezellenfeest met een paar jongens. Ze gingen naar een stripclub, maar dat is niet echt mijn ding. Wie is je knappe vriendin?" vroeg hij. "Glen, Anna, Anna, Glen," zei Angie.