Cheat Day

"We dachten erover om op de elfde een filmavond te houden. Doe je mee?"

Hoewel Jake mijn gezicht niet kon zien, grijnsde ik. "Filmavond, ja?" herhaalde ik, terwijl ik de telefoon dicht bij mijn oor hield.

Hij klikte met zijn tong aan de andere kant van de lijn. "Nou, ik bedoel, als we veilig zijn en we alleen zijn... Ik bedoel, ik heb al een hele maand niemand gezien of het huis verlaten."

Mijn grijns verdween niet. Ik wist hoe hij zich voelde: terwijl anderen de regels negeerden en feestvierden, luisterde mijn vriendengroep naar me en bleef ze binnen tijdens de pandemie. Het was bijna pijnlijk om verhalen te horen over anderen die konden genieten van tijd met hun vrienden omdat het ze niets kon schelen, terwijl mijn vrienden, tenminste voor mij, gewoon uit elkaar moesten blijven en steeds verder uit elkaar groeiden. Dit was een welkome verandering.

"Ja, ja," stemde ik snel in. "Ik weet het zeker. Ik bedoel, ik heb veilig geleefd. Dit kan net zo goed onze cheatday zijn."

"Onze wat?"

"Weet je, net als wanneer je op dieet bent, heb je een cheatday en eet je taart. We zijn allemaal braaf geweest, dus we mogen een cheatday hebben."

"Ik weet het niet, man, ik heb nog nooit op dieet hoeven gaan," antwoordde Jakes stem ondeugend. Ik glimlachte in mezelf – Jake was zo'n neo-hippietype, met zijn lange haar en zorgeloze houding, maar in plaats van naar Grateful Dead of zoiets te luisteren, ging hij naar de sportschool en deed hij karaoke en andere bro-achtige dingen. Hij zag eruit als een gevoelige, aardige kerel, maar vanbinnen was hij een arrogante charmeur, een combinatie die hem goed leek te bevallen.

Ik was een beetje het tegenovergestelde. Hoewel ik eruit zag alsof ik erbij zou horen bij een voetbalclub of de plaatselijke kroeg of zoiets, was ik vanbinnen nogal verlegen en nerdy. Ik vond het moeilijk om mezelf knap te noemen, maar ik wist dat anderen dat ook vonden. Ik kon het niet echt accepteren, maar ik kon wel accepteren dat anderen dat zeiden. Bovendien bleek aantrekkelijk en verlegen zijn een combinatie te zijn die soms ook in mijn voordeel werkte, alleen niet op dezelfde manier. "Leuk," lachte ik afwijzend. "Dus, wie doet mee?"

"Dat is het lastige," gaf Jake toe, met duidelijke irritatie in zijn stem. "Als je hier bent, ben je tot nu toe alleen met Katie, en... heb je John al ontmoet?"

"Ik denk het niet, is hij een vriend van je?"

"Een vriend van Katie. Ik heb hem maar een paar keer gesproken, maar hij lijkt me aardig."

Katie was waarschijnlijk mijn oudste vriendin ter wereld. Het was zo'n vriendschap waarin we elkaars steun en toeverlaat waren, maar belangrijker nog, het was zo'n vriendschap die door niets gecompliceerder kon worden. We gingen samen op dubbeldates, kleedden ons om terwijl we bij elkaar waren, en tijdens ons eerste jaar, een paar maanden geleden, probeerde ik haar te helpen de beste naaktfoto's te maken voor mijn fotografiestudie, en zij probeerde haar charme en expertise in te zetten om de best mogelijke Tinder-biografie voor me te maken. Het klikte heel goed tussen ons.

Helaas is er niets van de Tinder-biografie terechtgekomen, en toen de pandemie uitbrak, heb ik hem uiteindelijk verwijderd. Als ik geen meisje vond, werd ik verdrietig, en als ik wel een meisje vond en de gesprekken doodliepen omdat ik niet wist wat ik moest zeggen, werd ik verdrietig, en als het klikte, werd ik nog verdrietiger omdat we het huis niet uit konden.

Katie was wat mensen "nerdy" noemden. Ze was iets zwaarder vanbinnen dan ze wilde, droeg een bril en een bruine paardenstaart, en om het helemaal af te maken had ze de irritante gewoonte om "eh, eigenlijk" te zeggen, omdat ze altijd iedereen in de kamer wilde overtreffen. Maar ze maakte dat meer dan goed door een goede vriendin te zijn, en op dat moment kon niets ons nog uit elkaar drijven. Jake drijft maar één of twee keer een wig tussen ons, en zelfs dan duren de wiggen niet lang.

"Dat is oké, maar... is dat alles?" vroeg ik.

Hij zuchtte. "Ja, ik weet het. Lindsay is er niet, en Mike ook."

"Wendy?"

"Met dat longding? Nee, ze neemt geen enkel risico. Sterker nog, ze heeft me een hele speech gegeven over hoe onverantwoordelijk we zijn." Hij klakte met zijn tong. "Dat gedoe maakt het haar waarschijnlijk moeilijk."

"Ze is waarschijnlijk jaloers dat ze niet met jou kan zijn, man," grapte ik. Jake had de gewoonte om per ongeluk met de meeste meisjes en een paar jongens in onze vriendengroep naar bed te gaan. "Geef Jake genoeg tijd," grapten we allemaal. Het was een soort publiek geheim. Wendy was toevallig zijn nieuwste ontwikkeling, en hoewel ze het allebei geheim hielden, kon Jakes seksuele verleden niet te lang verborgen blijven. Op één uitzondering na was hij altijd behoorlijk hoffelijk en aardig tegen hen, zowel voor als na het slapen met hen, dus het was nooit echt een probleem, maar het was toch iets leuks om hem mee te plagen, vooral omdat...

"Hé, kom op, zo was het niet!"

...Het was het enige waar hij zich voor schaamde, alsof hij het idee haatte om als slet of zoiets te worden beschouwd. Wat mij betreft was dat goed voor hem. Ik had graag net zo veel rondgelopen als hij, maar met vrienden slapen was niet echt mijn stijl. Als ik met iemand wilde daten of neuken, wilde ik niet dat het iemand was met wie ik een verleden had.

Ik lachte. "Het spijt me," zei ik betekenisloos.

"Ga je mee of ga je uit?" blafte hij. Ik kon hem door de telefoon horen blozen.

"Ik doe mee, ik doe mee," lachte ik.

"Wat is het plan?"

Gelukkig hadden al Jakes huisgenoten hun huurcontract verbroken en waren ze bij het eerste nieuws over de pandemie naar huis gerend, maar Jake zelf was niet van plan om terug te keren naar het huis van zijn ouders, wat betekende dat hij een huis helemaal voor zichzelf had. Het hielp dat de kelder van Jakes huis de coolste woonkamer was die een student zich maar kon wensen, met hoogpolig tapijt, luxe banken en zelfs een soort bar.

Ik was de eerste die op tijd arriveerde, wat betekende dat we allebei wat broodnodige tijd konden doorbrengen met loungen op de luxe banken en bijkletsen over elkaars leven. Natuurlijk waren er door de pandemie niet veel belangrijke gebeurtenissen om over te praten, maar het was toch cool. Gelukkig had ik mijn ouders in de buurt – ik had geen idee hoe Jake het volhield om het huis niet uit te gaan en de enige te zijn.

Kort daarna ging de deurbel. Jake zwaaide zijn benen over de bank en draaide zich bijna om om de trap op te rennen. Ik volgde hem, maar stond liever op als een normaal mens en rende de trap op om te zien hoe hij de deur opendeed.

Katie rende uit het zonlicht en omhelsde Jake en daarna mij. "Aaaah~!" zong ze opgewonden. "Ik heb jullie allebei zo gemist!" Ze huppelde bijna op haar hielen terwijl ze ons omhelsde. Haar vriendin was duidelijk verlegener en sloop achter haar aan.

John had kort blond haar en een hoop sproeten op zijn gezicht, afgemaakt met wat leek op een permanente blos. Hij was heel casual gekleed, met een baggy T-shirt en een soort joggingbroek. Katie draaide zich om en gaf hem een ​​glimlach. "En dit is John. John, Ethan."

Ik stak beleefd mijn hand op om te zwaaien. Als hij verlegen was, kon hij net zo goed de weg wijzen. "Yo!"

"Hé," antwoordde hij met een hoge, nerveuze stem. Ik kreeg niet veel meer uit hem, en dat was maar goed ook. Het zou waarschijnlijk even duren voordat hij aan de groep gewend was. Aan de andere kant kende hij Katie en Jake al behoorlijk goed, dus ik denk dat dat een goede start was.

Katie had een tas over haar schouder, die ze haastig opende. "Oké, ik heb de snacks," kondigde ze aan. "Doritos, Lays... Spicy Cheetos voor Jake..."

"Verdorie!"

"...En ijsthee." Ze pakte een grote thermoskan.

"...Heb je een kan ijsthee gekocht om het ergens in te schenken?" drong Jake aan.

"Eh, nee," antwoordde Katie snel. "Je vroeg alleen om 'ijsthee', dus ik heb mijn eigen thee gezet. Het is zoet, je zult het lekker vinden."

"Ik wilde eigenlijk de ijsthee die je moeder meebracht naar de barbecue in groep twee," protesteerde Jake.

"Ik ben je moeder niet," antwoordde Katie, knipogend. "Dus je moet dit gewoon opdrinken. Geloof me, je zult het lekker vinden. Dat is witte perzik."

"Is dat het merk?"

"Nee, het merk is MEM-thee of zoiets."

Ik draaide me naar John om en spotte zo hard dat alleen hij het kon horen. "Wow, luister eens naar die twee, wil je?" vroeg ik hem vriendelijk.

Ik was bang dat hij zich als een bange muis zou terugtrekken, alsof 'blozen en nerveus' het enige was wat zijn persoonlijkheid definieerde, maar gelukkig lachte hij. "Ja, dat lijkt elke keer weer te werken," antwoordde hij luchtig.

"Oh, dus er zijn nog andere filmavonden geweest?" vroeg ik.

"Oh nee," antwoordde hij gretig. "Ik heb Jake maar één keer in het echt ontmoet, en—oh, maak je geen zorgen, zelfs toen we elkaar ontmoetten, hadden we het over jou en hoe erg ze je misten, en—"

Ik stak mijn hand op om hem te zeggen dat hij moest stoppen en glimlachte geruststellend. "Ik ben niet het type dat jaloers is op een vriendje," zei ik tegen hem. "Hier hangt een goede sfeer."

Hij glimlachte terug.

***

Er stonden twee banken in Jakes kelder, en Jake en Katie namen er snel één in beslag, dus John en ik namen de andere. Toen we gingen zitten, begon Katie te giechelen.

Ik zag het als eerste, maar John was degene die ernaar vroeg. "Wat?"

"Oh, gewoon..." Katie rechtte haar rug en schoof naar het uiteinde van de bank, terwijl ze Jake tegelijkertijd wegduwde. Eerst was hij een beetje in de war, maar toen keek hij ons aan, grijnsde en ging ook op zijn kant zitten. "Dus jullie kijken weg."

Ik keek van ons heen en weer. De afstand tussen ons was lachwekkend groot. Het was alsof we de urinoirs aan weerszijden van de badkamer aanraakten. "Nou, het is niet dat we dichter bij elkaar moeten zitten om die verdomde film te kijken," mopperde ik.

"John moet dat eigenlijk wel," antwoordde Jake, terwijl hij zijn tv aanzette en Netflix opstartte. "Je kunt de film daar toch niet kijken?"

John keek naar de tv en toen naar mij. Ik haalde mijn schouders op. "Ja, man, ga maar naar boven. Ga maar liggen als je wilt. De bank is groot genoeg."

"Gewoon twee mannen op filmavond, twee meter uit elkaar omdat ze niet homo zijn..." zong Jake zelfvoldaan terwijl hij de film opriep.

"Waar gaat de film over?" vroeg ik, terwijl ik voelde dat ik bloosde. Ik kon me alleen maar voorstellen hoe arm John zich voelde.

"Prima, je zult het leuk vinden," antwoordde Jake, terwijl hij opstond en het licht uitdeed.

"Hé! Doe het licht weer aan," protesteerde Katie, terwijl ze de Lays in een kom goot. "

"Dan ben jij er verantwoordelijk voor dat ze allemaal van de vloer worden opgegeten," grapte Jake, terwijl hij het licht uit liet.

"Bah," mompelde Katie, terwijl ze met haar ogen rolde. "Eikel."

Jake giechelde en Katie deed mee. Uiteindelijk begon de film en we sloten ons allemaal in een comfortabele stilte. Sommige vriendengroepen praten constant tijdens hun filmavonden, maar Jake was echt dol op films en Katie had film gestudeerd aan de universiteit, dus ze gaven er de voorkeur aan om de film te zien zoals die bedoeld was. Dit betekende dat wij, die elkaar al een tijdje niet hadden gezien, allemaal in stilte naar een film keken die we ook alleen hadden kunnen kijken.

Ik zocht een excuus om de stilte te doorbreken, dus lette ik op alles wat grappig was. Houterige dialogen, vreemde keuzes, of wat Katie een "continuïteitsfout" noemde, wat dan ook. Gelukkig voor mij werd de stilte verbroken toen de scène al vrij vroeg in de film pikant en ronduit seksueel werd.

"Woah..." hoorde ik John mompelen.

"Dus daarom wilde Jake de film zien," plaagde Katie toen de eerste seksscène van de film echt begon.

"Ja, want als ik alleen maar porno wilde kijken, zou ik mijn vrienden uitnodigen in plaats van "Ik ben gewoon aan het rukken," antwoordde Jake.

"Alsof je het zelf moet doen," voegde Katie eraan toe. "Je hebt waarschijnlijk al met twee andere mensen seks gehad sinds we voor het laatst samen waren."

"Oh, kom op – oké, ten eerste, nee," protesteerde Jake. "Ten tweede, het is niet alsof ik de enige ben die de misdaad begaat ervan te genieten."

Stilte viel hem ten deel, en vooral het seksuele gekreun van de televisie maakte hem nog zenuwachtiger. "Oké, we doen dit," vervolgde hij, terwijl hij de film pauzeerde en naar Katie wees. "Wanneer was De laatste keer dat je iemand naakt hebt gezien? In het echt."

Katie lachte geschokt. "Meen je dat nou?"

"Dodelijk!" hield Jake vol.

"Ik weet het niet, zoals vóór de pandemie? Zeker vóór de pandemie. Misschien ergens rond februari, eind januari."

Jake bewoog niet. Hij had duidelijk een ander antwoord verwacht. "Oké, jij," vervolgde hij, wijzend naar mij.

"Eh..." Ik verschoof op mijn stoel. Het was echt al een tijdje geleden dat ik seks had gehad, maar dat was niet de vraag. "Zo dicht bij de pandemie, maar... het was niet seksueel."

Jake zweeg even, maar merkte niet dat Katie's ogen wijd open gingen van het besef. "...Wat bedoel je met dat het niet seksueel was? Was het voor een kunstles?"

"Nee."

"Familielid?"

"Zijn je familieleden gewoon... de hele tijd naakt?" vroeg ik lachend.

"Jij was degene die zei dat het niet seksueel was. Hoe kon dat zelfs-"

"Hij heeft foto's van me gemaakt, idioot."

Katie's woorden verbraken de stilte, hoewel ze zichtbaar bloosde ondanks het zwakke licht in de kamer. Jake draaide zich langzaam naar Katie om. "Echt?" vroeg hij verbaasd. "Waarom?!"

"Ik wilde naaktfoto's maken voor iemand. Het is niet gelukt, wat balen was. Maar ja. Hij was mijn cameraman."

"Hoe kan het in vredesnaam niet seksueel zijn om naaktfoto's van iemand te maken?" vroeg Jake.

Ik draaide me om naar John, die nog steeds niets zei, maar woedend bloosde. Ik mompelde het woord "sorry". Hij grinnikte nerveus en haalde zijn schouders op.

Katie was niet onder de indruk. "Want," begon ze met haar 'eh, eigenlijk'-stem. "Als je goede vrienden bent met iemand, kun je diegene naakt zien zonder dat het iets betekent."

Jake zweeg even. "...Maar... het betekent iets, het moet altijd iets betekenen."

"Niet als je homo bent," benadrukte ik. Rechts van me hoorde ik een gedempt gejank. Het was zo zacht dat niemand het hoorde. Ik was slim genoeg om mijn hoofd niet om te draaien, maar keek John recht aan. Dat was zijn gejank.

"Nou, ik weet niet of hij zijn lul eruit heeft gehaald, dat zou iets betekenen."

"Nee," antwoordde Katie uitdagend. "We kleedden ons om voor elkaar. Ik zag zijn lul. We zijn niet ingewikkeld, en het gaat prima met ons. Misschien ben jij wel degene die oppervlakkig is."

"Ik ben niet oppervlakkig," antwoordde Jake snel. "Ik ben gewoon opvliegend. En ik denk dat Ethan dat ook niet is."

Ik grijnsde naar hem. "'Opvliegend'," plaagde ik. "Elke keer dat ik je zie, bedenk je drie nieuwe bijvoeglijke naamwoorden."

"Alles behalve 'sletterig'," voegde Katie eraan toe. "Alles om maar niet te hoeven zeggen dat je sletterig bent."

"Rot op," mopperde Jake bitter. Hij pakte de thermosfles ijsthee, hield hem even vast en zette hem toen terug op tafel. "Weet je, jullie zijn nogal veroordelend."

Deze opmerking klonk serieus. De film draaide niet, dus elke seconde stilte vergrootte de ongemakkelijkheid alleen maar. "Weet je, er is niets mis met sletterig zijn," antwoordde Katie zakelijk. "We maken je alleen maar belachelijk omdat je erom bloost."

"Oh, cool. Je begint er alleen maar over omdat het me dwarszit. Geweldig." "Niks bijzonders," spotte Jake en probeerde weg te kijken. Met de film voor zich, Katie links van hem en John en ik rechts van hem, moest hij zijn nek rekken en doen alsof hij naar achteren in de kamer keek.

"Als het je echt dwarszit, kunnen we ermee stoppen," viel John hem bij met een zoete stem.

Ik moest wel lachen. "'We'?" vroeg ik. "Man, je hebt helemaal niets gedaan. Het waren Katie en ik die hem lastigvielen."

Jake draaide zich om en lachte zachtjes mee. "Ik vind het geweldig hoe jullie me plagen en verdomde John zegt dat het hem spijt."

"Nou, ik ben gewoon~!" zei John, terwijl hij zijn schouders ophaalde.

"Je bent te toegeeflijk tegen hem, John," viel Katie in, terwijl ze Jake speels een duw gaf. "Als we hem niet plagen, krijgt hij een grote kop en komt hij in de problemen of zoiets."

John verschoof zijn stoel. "Nou, dat is niet erg ni-"

"Nee, nee, het is waar," gaf Jake toe, terwijl hij een arm om Katie heen sloeg. "Ze houden me in de gaten. Ik geef het toe."

Met zijn arm nog steeds om haar heen keek hij Katie aan. "Maar serieus, heb je Ethan zover gekregen dat hij naaktfoto's van je maakte?"

Ze glimlachte en keek naar hem op. "Je studeert fotografie, weet je nog?"

"Ik studeer filosofie en ik kan je nauwelijks uitleggen hoe iets werkt," kaatste Jake terug.

"Dan heb je misschien recht op een terugbetaling," lachte Katie. "Bovendien zijn jullie drie mijn enige hele goede vrienden. John, neem het me niet kwalijk, maar je bent een beetje preuts als het op seks aankomt..."

John zei niets.

"...en Jake, dus... kom op. Je hebt in feite zomaar toegegeven dat als je me naakt ziet, het iets moet betekenen." Ze trok haar wenkbrauwen op, wetende dat ze hem in zijn eigen woorden had betrapt.

"En als je wist hoe ik er naakt uitzag, zou dat niets betekenen?" vroeg Jake. "Wat als ik hem, hypothetisch gezien, nu meteen mee uit zou nemen?"

"Ja, alsjeblieft niet," viel ik in. Ik had niet gedacht dat Jake daartoe in staat was.

Katie had het te leuk en giechelde alleen maar. "Ik wed dat ik mijn verlangens wel kon weerstaan," plaagde ze.

Jake lachte verwaand en omhelsde Katie voordat hij me losliet. Ik keek hem aan, toen haar. Ze keek me weer aan en ik keek haar vragend aan. Was zij...?

Ze haalde haar schouders op alsof ze wilde zeggen: "Ik weet het ook niet, man, ik ga met de stroom mee." Zonder verder iets te zeggen, hervatte Jake de film. Onmiddellijk vulden seksuele gekreun de kamer weer.

Ik was net zo 'opvliegend' als Jake, maar vooral na het ietwat ongemakkelijke gesprek was ik er niet klaar voor om er lang bij stil te staan. "Kunnen we dat deel overslaan, alsjeblieft?" vroeg ik met een zwakkere stem dan ik had gewild.

"Wat is er met je?" vroeg Jake verward.

"Hij is overprikkeld," zei Katie zakelijk, zonder haar ogen van het scherm af te wenden, hoewel ze haar glimlach niet kon verbergen nadat ze het had gezegd.

"Je bedoelt zoiets als...?" Jake zweeg even. Katie keek hem aan, rolde met haar ogen en knikte. Jake draaide zich naar me om en haalde zijn schouders op. "Zo weet je dat je een man bent, maatje. Als je seks ziet, word je stijf. Zo weet je dat je niet te veel porno kijkt of zo. Sinds we..." Hij keek Katie aan. "...zich op ons gemak willen voelen bij elkaar met dit soort dingen, ik geef toe dat ik stoned ben. Het is oké als jij dat ook bent." John, ik wed dat jij dat ook bent."

"Ik, eh..." John struikelde over zijn woorden en friemelde nerveus aan zijn handen.

"Hé, misschien moeten we John hier niet naar vragen," viel Katie haar plotseling in de rede, ietwat luidruchtig.

Jake keek haar vreemd aan. "Waarom? Heb je net niet een preek gegeven over hoe normaal dit kan zijn? Nu we het er toch over hebben..."

Katie's ogen dwaalden af. Ze had een reden, maar zei die niet. Ik keek naar John, die alleen maar met zijn ogen rolde.

"Ik dacht al dat je het zou raden, maar goed," antwoordde John, enigszins geïrriteerd. "Ik heb geen penis."

"Oh," antwoordde Jake verrast. "Eh, prima. Cool, man. Mijn fout."

"Het spijt me, John," voegde Katie er snel aan toe. "Ik wilde het niet, je weet wel, laten rekken."

"Ik bedoel, ik denk dat het juist vleiend is als je het echt niet wist," vervolgde John.

"Ik had geen idee," gaf ik toe.

Jake, altijd zo charmant, was snel hersteld. "Het maakt niet uit," zei hij koel en zelfverzekerd. "Er is niets veranderd. Wat maakt het uit wat je daar beneden hebt? Je bent nog steeds John."

Katie glimlachte, half opgelucht, en draaide zich naar John om. "Ik zei het je toch, maat. Je bent hier onder vrienden. Verdorie, Jake en ik zijn allebei bi."

John glimlachte beleefd. "Bedankt," gaf hij toe, en haalde toen een paar keer diep adem. "Ik denk dat ik gewoon niet vaak over seks hoor."

"Als je met deze jongen omgaat, verandert dat," plaagde Katie, terwijl ze Jake om zijn middel greep.

"Hé!" protesteerde Jake. "Ik doe alleen dingen achter gesloten deuren. Jullie twee perverselingen zijn degenen die het de hele tijd over seks hebben!

"Wanneer heb ik iets gezegd?!" vroeg ik.

"Hé Jake, kunnen we dit deel overslaan?" imiteerde Jake me met een zeurderige stem. "'Hé Jake, kunnen we verdergaan? Ik heb een stijve, Jaaaaake.'"

Katie lachte. "Ik heb een stijve, Jaaaaake," bevestigde ze met dezelfde zeurderige stem.

Mijn enige bondgenoot heeft me ook verraden. "Yeeeeeeah," viel John in met een lief lachje.

"Wat is er aan de hand?" vroeg ik, gefrustreerd en lachend tegelijk.

De drie vrienden lachten even en vielen toen stil. Ik denk dat ik mijn zin had gekregen; de film draaide nog steeds en nu vond iedereen het prima om erover te praten. "Om eerlijk te zijn, je zei ook dat je een stijve had," voegde Katie eraan toe tegen Jake, die nu zijn kruis losliet.

"Ja, maar ik heb er niet om gevraagd om de seksscène over te slaan," antwoordde Jake, terwijl hij zijn handen achter zijn hoofd legde en zich ontspande.

"Je bent zo raar," mompelde Katie. "Je schaamt je zo als we überhaupt zeggen dat je al seks hebt gehad, maar je vindt het prima om hardop te zeggen dat je je hebt ingehouden."

"Je zei—Je zei—dat ik niet over seks kan praten zonder dat het raar wordt. Ik was degene die het terloops zei, en jij was degene die het twee keer ter sprake bracht," wierp Jake tegen.

"Je dreigde er ook mee om met hem uit te gaan," lachte Katie.

"Ja, maar ik heb het niet doorgezet! Ik wilde John geen ongemakkelijk gevoel bezorgen, weet je."

Ik hoorde John trillend ademhalen. "Hé, ga door."

Het was alsof het volume van de film langzaam naar nul zakte. Jake draaide zich langzaam naar John om. "Wat?"

"Ik heb nog niet veel over seks gehoord, en ik, eh, kijk geen porno, maar... ik weet niet of... Misschien zou het goed voor me zijn om wat meer aan dit soort dingen te wennen, of zoiets. Als je wilt. Ik weet het niet. Dit is stom. Het spijt me." John stond op en begon in een willekeurige richting te lopen.

"Wacht, John, stop!" Jake zei het nadrukkelijk.

"Laat hem gaan," drong Katie aan. "Als hij..."

"Nee, het is gewoon een afgesloten deur," zei Jake, terwijl John de deurknop omdraaide en recht naar de deur liep. We begonnen alle vier meteen te lachen, zij het een beetje nerveus.

"Het spijt me," zei John opnieuw.

"Je hoeft je niet te verontschuldigen," zei Jake, koelbloedig. "Ik heb nog nooit zo'n aanbod gekregen..."

"Dat was geen aanbod, slimmerik, je dreigde ermee af te haken," onderbrak Katie.

"Nou... ik weet het niet. Misschien kan het leuk zijn," vervolgde Jake, terwijl hij John langzaam terug naar de bank zag lopen.