Een uniek open huwelijk

Waar moet ik beginnen met dit onderwerp? Misschien is een beetje achtergrondinformatie handig, maar niet te veel, want ik weet dat je de "goede kanten" wilt bereiken, en eerlijk gezegd wil ik dat ook.

Mijn naam is Zara en ik ben getrouwd met een knap meisje genaamd Ffion. Ja, we zijn een lesbisch stel en allebei trots en blij met die status. We hebben ook allebei een sterk libido en genieten vaak van elkaars lichaam!

We hebben allebei interessante banen die ons regelmatig naar het buitenland brengen, en we missen elkaar echt als we op reis zijn. We gebruiken telefoonseks en zelfs Skype om samen te masturberen – het is leuk, maar niet geweldig. Genoeg achtergrondinformatie? Dat dacht ik al...

Nog niet zo lang geleden beseften we dat Ffion een week weg zou gaan en dat we elkaar gewoon zouden missen op het vliegveld, omdat ik op de dag dat ze terugkwam naar een land in het Verre Oosten zou vliegen. Twee weken zonder elkaar. Wat moet ik nu doen?

Ffion is waarschijnlijk seksueel zelfverzekerder dan ik, en in een postorgastische waas stelt ze zachtjes een manier voor om het vol te houden tot we weer bij elkaar zijn. Als we niet net een uur lang inspannend en gepassioneerd hadden gevreeën, was ik waarschijnlijk woedend geworden en de kamer uit gestormd. Maar ik luister rustig en mijn fysieke reacties laten zien dat dit een te mooie kans is om te laten liggen.

"Hebben we volledig vertrouwen in onze relatie en vertrouwen we elkaar?" vraagt ​​ze.

"Natuurlijk, dat hoef je niet te vragen," snauw ik terug.

"Waarom verleggen we de grenzen niet een beetje en maken we een beetje plezier?"

"Kom op..."

Ffion blijft haar obscene, smerige plan schetsen, zonder details te noemen. Ten eerste, als ze weggaat, moet ik zaterdagavond naar een bar gaan, een meisje versieren dat ik leuk vind, en dan zien wat er gebeurt. In de geest van openheid zal ik Ffion gedetailleerd vertellen wat er gebeurt als we zondag via Skype chatten, zodat we de ervaring kunnen delen. Zij zal hetzelfde doen als ik wegga.

Grenzen verleggen? Dat ligt ver buiten mijn comfortzone, en er wordt van mij verwacht dat ik de eerste stap zet. Ik blijf lang stil.

"Oké," zeg ik, "maar ik behoud me het recht voor om af te haken als het te veel wordt."

"Akkoord."

"Akkoord."

En zo is het. Ffion neemt donderdag een taxi naar het vliegveld, dus ik heb nog twee volle dagen tot zaterdagavond om te piekeren over wat er van me verwacht wordt en wat ik ga doen.

Zara's verhaal...

Ik word zaterdagochtend wakker met een bonzend hart en een overdrive in mijn arme brein, afwisselend pure paniek en hypergeilheid. Ik ben de hele dag bezig met de voorbereidingen – kun je je voorstellen dat het zo lang duurt? Ik was mijn haar, lak mijn nagels en teennagels, scheer mijn trillende benen, oksels en kutje, en pas de ene outfit na de andere.

Ik ben een mager meisje, jongensachtig zou je kunnen zeggen, maar als ik mijn best doe, knap ik op en met de juiste kleding kan ik het beste uit mezelf halen. Dus kies ik uiteindelijk voor mijn mooiste doorschijnende kanten slipje, een heel kort zwart leren rokje, een strak T-shirt zonder bh – mijn tepels compenseren mijn kleinere borsten – een simpele, pluizige trui die ik kan uittrekken als ik het te warm krijg, en vrij hoge hakken om mijn prachtige benen te showen, zoals me is verteld.

Dus, eindelijk is het tijd om uit te gaan. Ik trek een jas over mijn ondeugende outfit en ga naar de dichtstbijzijnde kroeg, die volgens mij een magneet is voor gelijkgestemde meisjes, aangezien Ffion en ik er allebei zijn geweest om het lokale talent te bekijken. Mijn benen trillen en instinctief wil ik me omdraaien, terug naar ons appartement gaan en een verhaal bedenken om Ffion te vertellen. De duivel op mijn schouder zegt dat ik moet ophouden met watjes te zijn en verder moet gaan.

Met opgeheven hoofd... loop ik de bar in, bestel een Tuscan (je weet wel, die oude Tuaca, limoen en ginger ale met veel ijs, heerlijk!), en zoek een hoektafeltje om de actie te bekijken. Halverwege mijn tweede zie ik haar. OMG. Dit kan ik niet maken – ze is beeldschoon. Ze is bruin, lang, haar strakke kleding accentueert een prachtig lichaam, en een paar ogen die dwars door me heen prikken. Ik kijk weg en bestudeer mijn vingernagels op de ouderwetse manier.

"Hallo, ik ben Liz."

"Natuurlijk," zeg ik, volledig de weg kwijt, "en ik ook."

"Nee, dwaas, Liz, en jij?"

Ik kijk op en ben gebiologeerd. Deze beeldschone, zelfverzekerde vrouw, misschien vijf jaar ouder dan ik, zit al en we beginnen te praten. Het gesprek duurt niet lang en we drinken de restjes van onze drankjes op en lopen naar de deur.

Woorden lijken overbodig en we bevinden ons in mijn appartement – ​​nee, in ons appartement – ​​Ffion en mijn appartement, mijn vrouw en mijn appartement, met een meisje met wie ik niet getrouwd ben, maar met wie ik wel koffie mag drinken. Laat die koffie maar zitten. Gelukkig heb ik schone lakens op bed gelegd en de restanten van mijn vele afgekeurde outfits die ik eerder die dag droeg, weggeborgen. Ik tril van de zenuwen.

We staan ​​oog in oog met elkaar en wéér zijn woorden overbodig. Ffion was mijn lesbische mentor en nam al vroeg de leiding om me te leren hoe ik met een vrouw om moest gaan. Liz is duidelijk behoorlijk dominant, dus ik volg haar graag.

Haar ogen boorden zich in de mijne toen we elkaar aankeken.

"Doe gewoon wat ik zeg," zegt ze vastberaden maar zachtjes. Ik slik moeizaam en knik.

"Ik wil dat je je langzaam uitkleedt, maar me de hele tijd in de ogen kijkt."

Ik volg haar door eerst mijn schoenen uit te trekken, dan mijn rok, en dan te stoppen. Dit vind ik te eng. Als ik doorga, is er geen weg terug. Ik ga door.

"Het T-shirt is de volgende," zegt ze, en ik kan niets anders doen dan haar volgen. Ik sta nu in mijn doorzichtige slipje en verder niets. Haar ademhaling wordt zwaarder en ik zie dat ze opgewonden is – mijn zelfvertrouwen groeit terwijl ze duidelijk geniet van mijn naaktheid en naar mijn tepels staart, die in haar opwinding op kiezelsteentjes lijken.

Zonder nog een woord te zeggen zakt ze op haar knieën en reikt ze langzaam naar mijn inmiddels vochtige slipje, waarna ik eruit stap.

Ze staat op en bekijkt me van top tot teen, met die ogen die, ik weet het zeker, recht in mijn kern kijken. Ze gooit een kussen in het midden van het bed en beveelt me ​​om met mijn gezicht naar beneden te gaan liggen, waarbij het kussen mijn billen in de lucht tilt. Wat is dit allemaal? Niet in staat bezwaar te maken, doe ik wat ze zegt, mijn hart bonkt en ik hoor haar kleren op de grond vallen.

"Dat dacht ik al," giechelt ze, terwijl ze een lade naast het bed opent en mijn favoriete Lelo-vibrator eruit haalt. O shit, hij is eigenlijk van Ffion, en die gedachte brengt mijn schuldgevoel meteen weer naar boven. Maar niet voor lang, en ik weet tenminste dat de batterijen werken en dat ik genoeg reservebatterijen heb als ik ze nodig heb – braaf meisje Ffion. Ik dwaal af. Liz klimt op bed en gaat bovenop me liggen, maar dan omgekeerd, met haar benen over mijn nek en haar hoofd vlak naast mijn billen. Ik voel haar tepels in mijn onderrug graven, en ik sluit mijn ogen en wacht.

Liz is een goede minnares, en daarmee bedoel ik een verdomd goede minnares. Het lijkt erop dat haar hele wezen op mijn genot gericht is, tenminste voor nu. Ze spreidt zachtjes mijn billen en blaast op mijn nu ontblote ring, waardoor er tintelingen over mijn ruggengraat lopen. Ze zet de vibrator aan en plaagt mijn schaamlippen, die al gezwollen zijn en tranen van genot.

Het gewicht van haar lichaam is weelderig, en met haar zachte strelingen voel ik me alsof ik in de ruimte zweef, met het middelpunt van het universum stevig rond mijn kutje en kont. De vibrator dringt langzaam diep in me door en ik huiver even als ik Liz' tong voel rondcirkelen rond mijn billen, zich langzaam concentrerend op dat meest gevoelige gebied, haar tong die peilt en de vibrator die zijn werk doet in mijn nu kletsnatte kutje.

Oh ja. Dat gevoel. Je kent het. Je kunt bijna voelen hoe ver het van je af is met dat sensationele genot dat geleidelijk toeneemt naarmate je het naderende orgasme voelt. Nu ben je dichterbij. Liz' tong doet zijn werk, de vibrator, Ffions vibrator – ik doe even alsof – draagt ​​bij aan de golf van genot die in me opkomt. Ik ben er bijna. Dit... is... gelukzaligheid. Liz voelt dat ik op het randje van geen weg terug ben, en net als ik op het punt sta het moment van geen weg terug te ervaren, duwt ze een vinger diep in mijn billen en schreeuw ik als nooit tevoren, terwijl de tranen over mijn wangen stromen. Tranen van plezier. Tranen van vreugde, en ja, ook tranen van schuldgevoel.

Liz blijft stil. Er wordt niets gezegd en even val ik in slaap, haar lichaam nog steeds tegen het mijne gedrukt.

"Ik vond het fijn," zegt ze.

"Vond je het leuk?" stamel ik, "Nu is het jouw beurt."

Nog steeds stevig in haar greep glijdt ze van me af en draait me om, waarbij ze het kussen onder mijn heupen vandaan duwt en achter mijn hoofd duwt. Ze strekt haar been over me heen, kust me en knielt dan, haar kutje beweegt zich onverbiddelijk naar mijn wachtende lippen. Ze houdt zich vast aan het hoofdeinde van het bed terwijl ik me wentel in de zaligheid van haar geur, haar nattigheid en de sappige plooien van haar prachtige kutje. Ffion heeft me goed opgevoed, en ik weet dat ik er goed in ben. Afgaande op de geluiden boven me, denkt Liz er ook zo over.

Ik schuif een beetje op, neem het zoete topje tussen mijn lippen en knabbel er dan heel zachtjes met mijn tanden aan. Ik hoor een gilletje, hopelijk van genot. Terwijl ik mijn tong rond haar clitoris draai en probeer het alfabet te schrijven met mijn bewegingen, voel ik de spanning in Liz' lichaam toenemen. Ik leg mijn hand op haar stevige, rijpe, ronde billen en trek haar naar me toe voor de genadeslag.

"Oh mijn God," gilt ze, en lijkt dan haar adem voor altijd in te houden voordat ze hijgend uitroept: "Ja, ja... ... ... JA!" en ze komt klaar en overspoelt mijn bovenlichaam met haar sappen.

Een paar ogenblikken later liggen we in elkaars armen te slapen.

Het is ochtend, we worden allebei tegelijk wakker en het schuldgevoel slaat toe.