Maria wil controle

"ONGEZOND! Oh mijn God, Mary! Niet stoppen! Niet stoppen, oh mijn God, ik ga klaarkomen!"

Jocelyns stem werd hoger en trilde meer naarmate de glorie dichterbij kwam. Haar ogen fladderden en ze gooide haar hoofd achterover. Haar vriendin en geliefde, Mary, had twee vingers in haar natte kutje en zoog aan haar schaamlippen zoals geen enkele vrouw of man ooit had gedaan. Deze dierbare vriendin van haar was een lichtend voorbeeld geworden van biseksualiteit met een neiging tot lesbische liefde.

Niemand at haar beter dan Mary.

Mary klemde Jocelyns dijen nog steviger vast en bewoog verder, haar lievelingseten de wereld rond. Ze likte elke spurt en elke stroom die uit het paars-roze vlees van haar vriendin kwam. Ze merkte zelfs dat Jocelyns afscheiding vlak voor haar orgasme iets warmer was.

Jocelyn werd overmand door genot. Het was alsof er tegelijkertijd een bom en vuurwerk in haar lichaam ontploften. Ze hield haar adem in terwijl ze trillend in elkaar zakte. Mary zoog onophoudelijk aan haar stijve clitoris totdat Jocelyn letterlijk aan Mary's haar moest trekken.

Mary keek op, kletsnat en hijgend van verbazing, haar vuilblonde haar nog steeds in Jocelyns greep. "Wat... wat is er?"

"Je wilde niet... verdomme... je wilde niet stoppen!" Met een flauwe glimlach draaide ze zich op haar zij en krulde zich op tot een balletje, nog steeds trillend. "Ik kon het echt niet meer."

Mary zat op haar knieën, de essentie van haar geliefde drupte op haar prachtige borsten. "Maar je zei dat ik niet mocht stoppen! Heb ik je pijn gedaan?"

Jocelyn lachte zachtjes: "Een beetje, maar het was zo verdomd spectaculair dat ik niet wilde dat je stopte. Het is... ingewikkeld. God, Mary, ik ben nog nooit zo klaargekomen... Vertel het niet aan Curtis."

Mary bloosde en ging achter haar opgekrulde vriendin liggen. Ze sloeg haar armen en benen om Jocelyns tengere lichaam en kuste haar zachtjes op haar schouders. "Als het een troost mag zijn, ik had een orgasme terwijl jij dat was. Alleen al de gedachte aan jou bevredigen beviel me. Ik klink waarschijnlijk als een flauwe roman."

"Dat doe je! Maar ik hou van je om die reden."

Met hun hoofden omgedraaid, kusten ze elkaar hartstochtelijk en met oprechte liefde voor elkaar. Voor beiden was deze plezierige ontlading van lesbische euforie snel en onverwachts omgeslagen in een diepe genegenheid. Opnieuw mopperde Mary inwendig over de stompzinnigheid van de homofobie die haar was bijgebracht. Hoe kon iemand bang zijn voor zo'n mooi gevoel?

Veel te snel moesten ze uit elkaar. Mary moest de lakens verschonen voordat de kinderen van school thuiskwamen. Dit was de derde keer dat de twee parttime bibliotheekassistenten dezelfde dag vrij hadden en in Mary's bed belandden. Ze begon deze traditie steeds meer te waarderen.

***

Het gelach dat door het huis klonk, verwarmde Mary's hart. De eetkamer voelde normaal aan, zoals het lange tijd niet was geweest. Hier was ze met haar familie, nou ja, haar nieuwe familie, genietend van wat velen een schilderij van Norman Rockwell zouden noemen. Ze waren allemaal in hun mooiste zondagse kleren gekleed en zaten te luisteren naar de grappige verhalen van de kinderen, terwijl de stoofschotel, wortels en aardappelen hun maag vulden.

Denis zat naast Andrew, een opvallend atletische blondine van zevenentwintig, die Sophie bestookte met vragen over haar eerste ponyritje op het verjaardagsfeestje van een vriendin. Denis praatte met zijn zoon Brandon over het aankomende Little League-seizoen. Dit jaar had hij voor het eerst toegezegd om te helpen coachen. Blijkbaar gaf zijn ware zelf hem een beter gevoel van vaderlijke verbondenheid.

Mary bewonderde deze mannen als stel. Ze pasten beter bij elkaar dan zij en Denis ooit waren geweest. Bij de ongepaste gedachte aan de twee mannen in bed, begon Mary's kutje te fladderen. Ze duwde de gedachte snel weg terwijl haar maag lichtjes rommelde en ondanks de volheid samentrok. Zelfs na drie maanden had ze nog steeds momenten van jaloezie. Zij en Denis waren nog steeds getrouwd, maar alleen officieel.

Toen de tafel was afgeruimd en de restjes waren opgeborgen, wilden de kinderen dat "oom Andrew" een film met hen zou kijken. Hij vroeg zijn vriend of dat goed was, en Denis lachte en zei: "Absoluut, oom!"

Alleen in de keuken glimlachte het nog steeds getrouwde stel naar elkaar en omhelsde elkaar uiteindelijk hartelijk. Denis bedankte haar voor alles wat ze tot nu toe had gedaan. Mary duwde hem weg en sloeg hem met de theedoek. "Hoe kan ik ooit het geluk dat ik net heb ervaren in de weg staan?"

Hij glimlachte. "Dit is niet makkelijk, hoor. Je bent een geweldig mens, Mary. Maar ik moet je iets vragen... En het kan ongemakkelijk voor je zijn..."

Mary keek bezorgd omdat ze zijn bezorgde gezicht kon zien.

"Heb je nog iemand? Ik bedoel, behalve Jocelyn."

Mary bloosde en keek naar de afwas. Ze had Denis en Andrew verteld over hun recente intieme activiteiten. Het was op een avond dat ze terugkwam van een hete neukpartij met Jocelyn en haar man Curtis. De mannen hadden op de kinderen gelet. Mary had zich domweg niet goed gewassen en ze konden de geur van seks aan haar ruiken. Ze rolde met haar ogen, beschaamd door de herinnering.

"Eigenlijk niet. Ik heb liever niet dat je me zulke vragen stelt..."

Denis ruimde de restjes op. "Tuurlijk, je hebt recht op je geheimen en je privacy. Maar als dat is wie je bent, moet je iemand vinden die echt beschikbaar is. Je verdient het geluk dat je me hebt gegeven."

Mary zuchtte en sloot haar ogen. Hij had maar gedeeltelijk gelijk. Ze genoot enorm van haar drie minnaars en voelde geen behoefte aan nog een levenspartner.

"Ik zie haar niet alleen... maar ik geniet ook van haar man. En ik geniet ervan om bij Haley te zijn, die lesbisch is. Misschien ben ik, hoe heet dat ook alweer, polyamoreus of zoiets?"

Denis lachte: "Eh, polyamoreus? Nou, dat is spannend om te weten! Wauw, wie had gedacht dat die lieve Mary Parker uit Little Town USA zo seksueel wakker was?"

Mary schudde haar hoofd, bloosde van schaamte en dacht: 'Dat ben ik zeker niet...'

***

Een paar dagen later kreeg Mary een berichtje van haar beste vriendin Kate. Ze waren al jaren vriendinnen; hun zoontjes hadden elkaar op de kleuterschool leren kennen. Kate was extraverder dan Mary, maar typisch voor de blanke buitenwijken. Mary vroeg zich vaak af wat Kate van haar nieuwe seksuele identiteit zou vinden.

Kun je bij mij langskomen?

Mary schreef terug: Tuurlijk - oké?

Ik laat het je weten als je er bent

Mary's hartslag versnelde en haar vreselijke gewoonte om het ergste te denken, zette zich in gang en ze gespte zich vast op de passagiersstoel. Onderweg naar Kate overwoog ze om even te bellen.

De gedachte verdween toen Kate een berichtje stuurde: Het is niets bijzonders. Hart-emoji.

Bij Kate aangekomen, werd Mary begroet door de lange brunette in een yogabroek en een strak T-shirt. Ze was een beetje bezweet en Mary dacht dat ze had gesport. Ze droeg haar krullen in een paardenstaart, waar Mary om moest lachen. Kates haar was legendarisch onder moeders.

Met haar vijfennegentig jaar was ze langer dan Mary en aanzienlijk sterker. Ze was niet dik of zwaarlijvig, maar, zoals je het beleefd zou kunnen zeggen, een volslank figuur. De oude Mary vond vaak dat Kate zich te strak kleedde voor een vollere vrouw. De nieuwe Mary hield van haar natuurlijke rondingen. Sinds haar heruitvinding verzette ze zich tegen de drang om Kate te versieren, omdat ze zich erg aangetrokken voelde tot Kates Griekse afkomst en olijfkleurige huid. Ze wilde op zijn minst een hechte relatie zonder de seksualiteit!

"Hé!" Kate liet Mary binnen.

"Hé, gaat het?" Mary legde haar jas en tas op het nachtkastje en merkte, zoals altijd, dat Kates tepels lichtjes omhoog kwamen. 'Hou op,' berispte ze zichzelf.

"Ja, geweldig. Kom maar naar buiten. Ik heb wat te drinken nodig. Ik heb net een paar intensieve pilatesoefeningen gedaan. Niet dat het iets gaat uithalen."

Op weg naar de keuken spotte Mary, starend naar Kates indrukwekkende billenschudding. "Hou op - je ziet er fantastisch uit."

Kate ging door met haar gebruikelijke zelfspot terwijl ze het stel wat gearomatiseerde seltzers ging halen. Ze zaten op de krukken aan het kookeiland en kletsten tot er een ongebruikelijke stilte viel. Mary schraapte haar keel.

"Wat scheelt je? Ik zie dat het niet niets is."

Kate nam een slok en keek uit het raam alsof het gewicht van de wereld op haar drukte. Mary maakte zich steeds meer zorgen, maar gaf haar vriendin de tijd. Kate keek naar beneden en zei zachtjes: "Er is iets met me gebeurd en ik weet niet wie ik het moet vertellen. Ik weet alleen dat iemand het moet horen, zodat ik weet dat het echt is."

Mary's maag trok samen, zoals altijd als ze geschrokken of emotioneel verrast was. Kate draaide zich om naar haar vriendin en Mary zag een vreemde uitdrukking in haar ogen die ze niet herkende. Het was geen angst of bezorgdheid, het was... Oh mijn God!

"Weet je, ik ben begonnen met pilateslessen en ik voel me beter. Zo goed zelfs dat ik het nu thuis doe, net als nu. Hoe dan ook, ik heb gemerkt dat ik... Oh mijn God, dit is zo moeilijk om te zeggen... naar de andere mensen in de les kijk zoals ik dat vroeger nooit deed."

"Wil je dat ik met je pilates doe? Want dat gaat niet gebeuren."

Kate lachte en bloosde. Waarom bloosde ze?

"Ik weet wel beter! Nee, het gaat erom dat... Vind je andere vrouwen ooit... fascinerend?"

'Jeetje,' dacht Mary, 'Kate is net als ik vijf maanden geleden, toen Haley mijn leven onder de tribune veranderde!'

Mary stak haar hand uit en pakte de hand van haar vriendin. Haar volgende opmerking zou hun relatie flink veranderen, en ze wilde er zeker van zijn dat ze het goed zei. Kate keek haar bezorgd aan.

"Kate, wat je voelt is volkomen natuurlijk. Het is menselijke aantrekkingskracht, en die hebben we allemaal. Voel je niet schuldig of zelfs maar vies omdat je het voelt."

Mary liet Kate haar woorden verwerken. Ze wist precies wat haar vriendin doormaakte, en plotseling drong het tot haar door: ze moest Haley voor Kate zijn. "Heb je gevoelens voor iemand in het bijzonder, of verlang je gewoon naar een andere vrouw?"

Kate trok haar hand terug, de verbazing maakte plaats voor schok. "Dat heb ik nooit gezegd. Ik ben getrouwd met Bradley. Waarom zeg je dat, Mary? Dat heb ik nooit gezegd!"

Mary hield vol. "Je hoeft de woorden niet te zeggen; je hebt ze al met je gezicht gezegd. Je hebt ze al met je ogen gezegd. Je hebt het al met je tepels gezegd, die door je sportbeha en strakke T-shirt heen proberen te breken."

De jonge moeder keek naar haar ronde borsten en zag dat Mary pijnlijk gelijk had. Ze sprong op van haar stoel alsof Mary een heks was die een spreuk uitsprak! Het maakte haar bang dat haar vriendin zo precies was. Ze sloot haar ogen en verzamelde nieuwe moed. Het was tijd om de waarheid te vertellen: de echte reden waarom ze Mary bij zich had geroepen en niet iemand anders.

Na een paar keer zuiverend ademhalen richtte Kate haar blik op haar vriendin. Mary ging wat rechter zitten en liet haar blik langs haar heen gaan. Kates stem was zacht maar vastberaden. "Eh... er is iets mis met me. Ik voel me erdoor overweldigd. En als ik de laatste tijd bij je ben, is er dan iets aan je dat, ik weet het niet, ten goede is veranderd? Het is niet alleen dat Denis weg is en dat hele gedoe met zijn homoseksualiteit, het is meer... magnetisch. O God, ik weet niet wat ik moet zeggen..." Ze haalde diep adem en deed een stap achteruit naar haar beste vriendin. "Ik denk dat ik me aangetrokken voel tot vrouwen... Ik denk dat ik me tot jou aangetrokken voel."

Mary's hele lichaam werd meteen warm. Haar eigen tepels werden opgewonden en het verlangen dat haar kutje regelmatig leek te bevochtigen, vroeg om een tweede portie.

Ze moest voorzichtig zijn. Ze herinnerde zich alle emotionele onrust die ze had doorgemaakt toen Haley voor het eerst haar seksuele kluis opende. Kate zou met compassie en zorgvuldigheid begeleid moeten worden.

"Ten eerste voel ik me diep gevleid, en het betekent veel voor me, dat je dat over mij zei. Ik meen het, meer dan je waarschijnlijk beseft. Ten tweede, laat me je verzekeren dat er niets 'mis' met je is. Zoals ik al zei, het is een natuurlijke evolutie; iets dat we moeten erkennen om echt tevreden te zijn met wie we zijn." Ze stond op en ging recht voor haar vriendin staan, die nu sneller ademhaalde.