Het begon met een advertentie in de krant van een kleine Franse stad.
“Assistent gezocht. Atelier. Geen ervaring nodig. Discretie verplicht.”
Nog even tussendoor. Mocht je een keer een leuk avontuurtje willen beleven met meiden die oudere mannen zoeken, heb ik precies de website voor jouw. Bekijk deze site. Ik heb me ook al aangemeld en met succes!
Maxim was 24, een student kunstgeschiedenis met te weinig geld en te veel nieuwsgierigheid. Het atelier lag in een smalle straat, achter een smeedijzeren poort. Toen hij aanklopte, ging de deur piepend open.
Het rook er naar terpentine, oude boeken, hout… en iets warms dat hij niet meteen kon plaatsen. In de hoek stond een ezel met een half-afgemaakt schilderij: een naakte vrouw, slechts half in kleur, haar borsten levend geschilderd, haar gezicht nog grijs.
En daar stond zij.
Renée. Zestig. Lang, met grijze lokken die glansden als zilver, een slanke hals, een lichaam dat nog de lijnen van haar jeugd droeg maar voller, zachter, met de kracht van iemand die niet bang is voor zichzelf. Ze droeg een linnen jurk, verfspatten op de zoom, geen bh. Haar borsten bewogen vrij onder de stof, haar tepels tekenden kleine schaduwen. Haar voeten waren blootsvoets, haar nagels donkerrood gelakt.
“Jij bent Maxim,” zei ze. Haar stem was hees, met een zweem van sigaretten.
“Ja,” stamelde hij.
Ze bekeek hem van top tot teen, langzaam. “Je handen. Laat ze zien.”
Hij stak ze uit. Zij pakte ze vast, draaide ze, voelde de ruwe plekken van zijn potloodstreken. “Mooie vingers. Die kunnen luisteren.”
Hij voelde hoe zijn buik warm werd. “Wat moet ik doen?”
Ze glimlachte, een scheve, trage glimlach. “Wat ik zeg.”
De eerste dagen waren gewoon. Hij mengde verf, veegde penselen schoon, reikte haar doeken aan. Ze werkte stil, haar handen snel, haar ogen scherp. Soms stond ze achter hem, zo dicht dat hij haar borsten tegen zijn schouder voelde. Haar adem streek langs zijn nek. Hij durfde niet te bewegen.
Op een avond bleef hij langer dan gepland. Buiten begon het te regenen, de druppels tikten tegen de ramen. Zij zat op een lage kruk, keek naar een nieuw doek. Een half naakt, de lijnen nog nat.
“Blijf,” zei ze plots. “Ik heb een ander model nodig.”
“Maar… ik ben geen model,” stamelde hij.
“Je bent een lichaam. Dat is genoeg.” Ze stond op, stapte langzaam naar hem toe. “Uit.”
Hij keek haar aan, verward.
“Je wilt geld?” Ze lachte zacht. “Dan geef je je lichaam.”
Zijn hart bonsde. Hij trok zijn trui uit, zijn T-shirt, zijn broek. Hij stond daar, alleen in zijn boxershort.
“Verder,” fluisterde ze. Haar ogen hielden hem vast. Hij trok ook dat uit. De lucht voelde koel op zijn huid, maar zijn pik werd langzaam hard onder haar blik.
Ze liep om hem heen, haar vingers streelden zijn rug, zijn heup, knepen zacht in zijn billen. “Mooi,” fluisterde ze. “Ga daar staan. Bij het raam. Voel de regen.”
Hij ging staan, zijn handen langs zijn zij. De regen tikte, het licht van de lantaarns buiten viel over zijn lichaam. Hij voelde zich bekeken, kwetsbaar. En opgewonden.
Ze pakte een penseel, begon te schilderen, maar haar ogen verlieten hem niet. Ze bewoog langzaam, haar borstkas hees bij elke ademhaling. Zijn pik stond nu volledig stijf, het puntje glanzend van voorvocht.
“Je beweegt,” zei ze zacht.
“Sorry…” hijgde hij.
“Niet sorry. Blijf staan.” Ze legde het penseel neer. “Je bent mooi als je niet weet waar je je handen moet laten.”
Ze liep naar hem toe, pakte zijn kin, keek in zijn ogen. “Wil je weten hoe ik werk?”
“Ja,” fluisterde hij.
Ze knoopte de band van haar jurk los. De stof gleed over haar schouders, viel op de vloer. Haar borsten kwamen vrij, zwaar, vol, haar tepels donker en stijf. Hij hapte naar adem. Haar buik was zacht, haar heupen breed. Ze was prachtig. Echt.
Ze ging op haar knieën voor hem zitten. Hij voelde haar warme handen om zijn dijen, haar adem op zijn huid. Ze kuste zijn heup, haar lippen zacht en nat. Hij kreunde, zijn handen trilden.
“Je mag me niet aanraken,” zei ze zacht. “Je blijft staan. Je bent van mij nu.”
Ze likte langs zijn schacht, langzaam, haar tong cirkelend. Hij hijgde, zijn knieën trilden. Toen nam ze hem in haar mond. Warm. Nat. Haar tong gleed langs zijn onderkant, haar keel ontspande, hij voelde hoe hij dieper ging.
Hij wilde zijn heupen bewegen maar durfde niet. Zij pakte zijn ballen, masseerde ze, haar nagels krasten zacht. Hij voelde hoe hij dichterbij kwam, maar hij beet op zijn lip.
Ze trok zich terug, haar lippen glanzend, haar ogen donker. “Nog niet,” fluisterde ze. “Ik wil je later.”
Ze pakte een doek, bond zijn handen achter zijn rug. Hij voelde de knoop strak worden. “Kniel,” zei ze. Hij deed het. Ze zette een houten kist voor hem neer, hurkte zelf op een lage kruk. Ze spreidde haar benen, haar kutje glanzend in het kaarslicht. De geur van haar opwinding hing in de lucht, zoutig, zoet.
“Eet,” zei ze.
Hij boog zijn hoofd, zijn tong raakte haar lippen, zacht en warm. Hij proefde haar smaak, rook haar huid. Zij kreunde, pakte zijn haar, duwde zijn gezicht dieper. Zijn neus drukte tegen haar clit, hij zoog, likte, proefde haar vocht.
“Ja…” hijgde ze. “Zo… Mijn jongen…” Haar heupen bewogen, haar lichaam trilde. Ze kwam, haar sap droop langs zijn kin. Ze hield hem daar, haar dijen klemden zijn hoofd.
Toen ze losliet, stond ze op, haar ogen glansden. Ze duwde hem op zijn rug, zijn handen nog gebonden. Ze hurkte boven hem, pakte zijn stijve pik, gleed langzaam over de eikel, zuchtte.
“Je voelt dat?” fluisterde ze. “Dit is kunst.”
Ze liet zich zakken, langzaam, tot hij diep in haar zat. Hij kreunde, zijn heupen trilden, maar hij kon niets doen. Zij reed hem traag, haar handen op zijn borst, haar nagels krasten strepen over zijn huid.
Ze ging sneller, haar borsten wiegden, haar haar viel over haar schouders. Ze sloeg hem hard in zijn gezicht, weer en weer, tot hij hijgde van pijn en genot.
“Zeg dat je van me bent,” gromde ze.
“Ik ben van u, Renée,” hijgde hij.
Ze lachte, greep zijn keel, kneep lichtjes, reed hem sneller, dieper. Hij voelde zijn orgasme naderen, maar hij durfde niet.
“Kom,” siste ze. “Nu!”
Hij spoot diep in haar, schreeuwde haar naam, zijn lichaam schokte. Zij bleef rijden, tot ze zelf kreunde, haar spieren samentrokken, haar sap over hem heen liep.
Ze viel voorover, haar borsten drukten tegen zijn borst, haar mond zocht de zijne. Ze kuste hem, diep, haar tong warm in zijn mond.
“Je komt morgen terug,” fluisterde ze, terwijl ze zijn handen losmaakte. “En dan schilder ik je weer.”
Hij lag daar, hijgend, bezweet, de geur van verf en seks in zijn neus. Zij liep weg, haar naakte lichaam glanzend in het licht van de kaarsen, haar heupen traag bewegend.