Een introductie tot mijn schoonmoeder

Het was 1995, ik was net tweeëndertig geworden en leefde nog steeds een beetje een vrije geest. Mijn vrouw M., die niet altijd even elegant is en geen atleet, had besloten om voor het eerst te gaan skiën. Ik was geschokt, maar ook blij.

Ik ging elke winter skiën, en hoewel M. af en toe met me meeging, was ze meestal het typische huttenkonijn. Ze bleef achter in het skigebied, in haar schattige outfitjes, en dronk eigenlijk de hele dag warme winterdrankjes.

Op deze specifieke feestdag had ze echter besloten dat het, op haar dertigste, tijd was om mee te doen. Ik nam haar mee naar de lokale speciaalzaak, Peter Glenn Ski & Sporten in de Galleria vlakbij ons huis. We hebben geweldige Rossignol-ski's en -schoenen voor haar gekocht, inclusief alle accessoires. Dan ziet ze er tenminste uit als een professional.

Atlanta is geen sneeuwparadijs, maar we hebben hier wel veel mensen in skiclubs. Dus we hebben toevallig een paar indoor simulators voor skilessen. Ik heb een pakket van tien weken voor M. samengesteld, dus hopelijk ziet ze er niet al te slecht uit op de piste als we later in de winter in Colorado aankomen.

Naarmate de lessen vorderden, raakte ze steeds enthousiaster over de reis. We zouden eindelijk eens samen wat plezier beleven. Alles ging goed; De lessen zaten nog vers in hun geheugen en de reis kwam snel dichterbij.

Op 29 december kwamen we vroeg in de middag aan in Vail, waar de vijf stellen elkaar ontmoetten voor een ontspannen lunch. We dronken wat en bespraken het dagprogramma voor de pistes, aangezien sommigen beter konden skiën dan anderen; we wilden niet dat iemand alleen zou skiën.

De volgende dag maakten we ons allemaal klaar en nam elke groep de gondels naar de toegewezen pistes. Ik ging met een paar jongens naar de achterste bowls en M ging naar de pistes, waar een beginners- en een gevorderdenpiste waren. De jongens en ik begonnen aan onze eerste afdaling; het weer was prachtig en de sneeuw poederachtig. Je had je geen betere dag kunnen wensen.

Toen we onze tweede afdaling voltooiden en de hut binnenkwamen, kwam een ​​van de hotelmedewerkers naar ons toe en vroeg onze namen. Toen ik opnam, zei hij: "Uw vrouw is naar het ziekenhuis gebracht; ze heeft een tragische val gemaakt en het lijkt erop dat ze haar been heeft gebroken."

Ik regelde meteen vervoer naar het ziekenhuis en ging erheen.

Toen ik in het ziekenhuis aankwam, kwam de arts die haar had geopereerd aan haar dijbeen en scheenbeen me opzoeken. Ik was in shock; Twee botten waren gebroken en de dokter zei tegen me: "Ze zal een tijdje niet kunnen bewegen. Je hebt vier tot zes weken iemand nodig die voor haar zorgt, want ze zal zonder hulp niets kunnen doen."

WOW!

Ik kwam haar kamer binnen nadat ze uit de verkoeverkamer kwam. Ze was erg suf, maar enigszins helder. Ik vroeg: "Hé schat, hoe gaat het?" Het was een domme vraag, maar ik wist niet wat ik anders moest zeggen. Het kwam door mij en mijn verlangen om haar te zien skiën dat dit gebeurde. Schuldgevoel overspoelde me.

De medicijnen moeten wel goed zijn geweest, want ze glimlachte alleen maar, wenkte me en zei met een onduidelijke stem: "Ik hou van je, het komt wel goed."

Ik pakte mijn telefoon en regelde met Delta dat we onze tickets om zouden boeken en een rolstoel zouden regelen als we aan onze reis naar huis zouden beginnen. Ik sprak met de dokter en hij zei: "We kunnen de volgende dag naar huis vliegen, maar ze moet dan wel een nachtje blijven ter observatie."

Tegen de tijd dat we in Atlanta aankwamen, had ik al geregeld dat M. bij haar moeder zou logeren. Ze had een heel groot huis met zes slaapkamers, maar bovenal een logeerkamer op de begane grond. Mevrouw A. is weduwe, gepensioneerd en drieënvijftig jaar oud. Haar man was ingenieur bij Lockheed en er was goed voor haar gezorgd na zijn overlijden acht jaar geleden.

Ik bracht M. naar huis; mevrouw A. had de kamer al klaargemaakt, haar medicijnen bij de apotheek gehaald en was naar ons huis gegaan, niet ver daarvandaan, om kleren voor M. te halen.

We legden M. allebei in bed, legden haar been omhoog, gaven haar de afstandsbediening van de tv en lieten haar even uitrusten. De medicijnen werkten snel en na de vlucht was ze uitgeput. Ik kuste haar zachtjes op de lippen en zei: "Ik hou van je, slaap lekker."

Mevrouw A. en ik verlieten de kamer en ze vroeg: "Wil je thee of koffie en misschien een hapje eten?"

Ik antwoordde: "Dat zou geweldig zijn, maar ik kan het wel krijgen. Maak je geen zorgen, je hebt de komende vier weken je handen vol aan M, weet je."

Mevrouw A. zei: "Kijk, ik weet dat je na de vakantie weer aan het werk gaat, dus waarom blijf je niet in de gastensuite boven? Het is een groot huis, en er is hier niemand behalve ik. Het zou leuk zijn om eens wat gezelschap te hebben." mooi."

Ik dacht na over het idee terwijl ze een broodje en een drankje voor me klaarmaakte. Ik dacht erover na en realiseerde me dat ik elke avond thuis zou blijven tot M. weer thuis was, dus het was een verstandige suggestie.

Ik keek mevrouw A. aan en zei: "Dank u voor het aanbod, dat zou waarschijnlijk het beste zijn. Zo kan ik M. 's avonds helpen. Ik breng een paar dingen langs en kom elke dag langs op weg naar het postkantoor."

Nou, mevrouw A. is, zoals ik al zei, drieënvijftig en heeft het heel goed volgehouden. Ze is ongeveer vijfendertig en weegt honderd en 13 kilo, en heeft zeer grote, natuurlijke D-cup borsten. Ik had haar altijd aantrekkelijk gevonden, vooral omdat ik wist dat M. zou opgroeien tot een mooie dame. Maar ik had nooit aan mevrouw A. gedacht, behalve dat ze een fantastische schoondochter was.

Omdat het al laat in de avond was en de vlucht zeker vijf uur duurde, begon ik me moe te voelen en zei ik tegen mevrouw A.: "Ik denk dat ik even ga douchen om me op te frissen en dan naar bed ga." Het leek erop dat M. de hele nacht zou doorslapen."

******************

Het voelde vreemd toen ik me begon uit te kleden en me klaarmaakte voor de douche, aangezien ik er maar af en toe was blijven slapen, en dan alleen als mevrouw A. op reis was. Maar ik had dit deel van het huis helemaal voor mezelf, dus probeerde ik het ongemak dat ik voelde te overwinnen.

Het water was opgewarmd en stoomde de kamer, dus opende ik de doorzichtige glazen deur en stapte onder de douche. Het voelde verfrissend na de lange dagen, dus ik liet het water gewoon over mijn lichaam stromen terwijl ik nadacht over alles wat er gebeurd was.

De douche was een van die spectaculaire douches met vier koppen die ervoor zorgen dat het water elk deel van mijn lichaam masseert, en ik moet toegeven dat het begon te bevallen.