Dagboeknotitie - 21 april
Ik voel me zo... beschaamd
Hey mannen, deze oproep is echt alleen bedoeld voor oudere mannen. Ik hou van gangbangs en om hard genomen te worden door oudere mannen, zonder verplichten. Interesse? Stuur me een bericht op deze sexdatingsite.
Ik ben fulltime professional, universitair docent aan een junior college en decaan van de wiskundeclub, en ik ben gelukkig in mijn huwelijk. Ik hou van mijn man. Echt waar. We zijn al jaren samen en ik heb het gevoel dat het goed met ons gaat. Maar deze overweldigende nieuwsgierigheid heeft me gegrepen. Ik weet niet eens waar ik moet beginnen. Het doet me pijn op mijn borst, en het is niet de eerste keer dat ik hierover nadenk, maar deze keer voelt het anders. Ik heb veel nagedacht over een van mijn studenten, die ik R. noem, mocht iemand dit zien. En ik schaam me er bijna voor om het toe te geven, maar ik kan het niet laten om me af te vragen: wat is er met hem aan de hand?
Ik bedoel, natuurlijk heb ik hem al eerder opgemerkt. Het is moeilijk om dat niet te doen. Hij is lang, hij is zwart, en hij... neemt gewoon ruimte in beslag. Mag ik zeggen wat ik bedoel? Het is niet dat hij fysiek een reus is. Maar hij heeft een bepaalde manier van gedragen, alsof hij er geen moeite voor hoeft te doen. Hij loopt een kamer binnen en alles vervaagt een beetje. Zijn zelfvertrouwen, zijn aanwezigheid, zijn charisma bij de meisjes in de klas – het boeit je allemaal. Maar nu komt het deel dat me zo ongemakkelijk maakt – ik denk dat ik het durf te zeggen – dat ik me niet kan laten af te vragen wat zijn talent is.
Maar waarom vroeg ik me dat af? Ten eerste, niets ongewoons. Aan het begin van het jaar merkte ik dat hij zich behoorlijk volwassen gedroeg voor iemand die zo jong was. Voor de les zag ik R. grapjes maken met de andere leerlingen, vooral met de meisjes, maar dat is niet zo gek. Na verloop van tijd merkte ik dat hij meteen met bijna elk meisje kon opschieten, en er kwamen er ook veel langs die niet eens mijn leerlingen waren. Zodra de les begon, glimlachte hij naar me als ik de klas in de houding zette, en werd dan serieus, met een intense blik terwijl hij werkte. Af en toe bleef hij lang om een vraag te stellen, en ik vond hem vriendelijk maar stil. Maar iets in zijn houding trok mijn aandacht, en een paar keer zag ik dat hij me met die intensiteit aankeek.
Pas toen we het einde van het kwartaal naderden, werden mijn gedachten wakker. Vorige week bleef R. na de les en vroeg of hij tijdens de lunch in mijn lab mocht studeren voor de tentamens. R. had een nog intensere uitdrukking op zijn gezicht dan normaal toen hij het vroeg. Ik herkende een dringend verzoek achter zijn vriendelijke glimlach, maar ik waardeerde zijn manieren en werkethiek, dus stemde ik toe; hij hoefde alleen maar voor de bel te vertrekken. De volgende twee weken zag ik hem gebogen over de grote werktafel in mijn kamer met een reeks studiepartners. Hij was een eerstejaars, maar tot mijn verbazing waren zijn studiepartners meestal ouder en allemaal vrouwen. R. installeerde zich bij zijn partner en spreidde hun papieren uit, zijn grote hand geklemd om een potlood terwijl hij problemen doornam met het meisje van dat moment, waarbij een geamuseerde grijns af en toe zijn intense uitdrukking onderbrak. Zodra ze klaar waren, liep ik naar de lerarenkamer, dankbaar voor de pauze van mijn les.
Afgelopen donderdag ging ik vroeg terug naar het wiskundelokaal en vergat ik R.'s studiesessie. Toen ik dichterbij kwam, kon ik R. en zijn partner zien door het smalle glas dat de deur van het klaslokaal omzoomde. Vanuit deze hoek kon ik het lokaal inkijken, terwijl zij mijn nadering niet konden zien. En wat ik wél zag, was dat R.'s hand niet langer een potlood vasthield of over zijn stapel werkbladen streek. In plaats daarvan bevond de hand zich onder de tafel, zichtbaar bewegend langs de dij van zijn partner, een slanke brunette genaamd Brenda, van wie ik wist dat ze bijna klaar was met afstuderen.
R's arm bewoog heen en weer onder de tafel en hij leunde lichtjes achterover in zijn stoel, terwijl Brenda's hand direct op zijn buik rustte, boven zijn broeksband. Terwijl zijn hand onder de tafel bewoog, zag ik Brenda's ogen fladderen en knipperen in hetzelfde ritme als zijn armbewegingen, terwijl haar lichaam onmerkbaar in haar stoel kronkelde. Toen kreunde Brenda lichtjes en bewoog haar hand over R.'s buik, op en neer glijdend over zijn shirt. Haar hand leek aarzelend, maar R.'s aanraking was meer dan zelfverzekerd, want ik kon de blik op Brenda's gezicht zien.
Ik kende die blik goed, want ik had mijn man gefilmd terwijl hij voor hem masturbeerde, en ik wist dat Brenda's orgasme naderde. Toen verschoof R. op zijn stoel, waardoor Brenda's hand wegviel, en ik zag wat onmogelijk was: een pulserende strook stof die boven zijn middel en onder zijn borstbeen bewoog, alsof er iets ademde onder R.'s shirt. De onverwachte aanblik verraste me zo erg dat ik mijn tas liet vallen en mijn waterflesje met een kletter op de grond voor het klaslokaal viel.
Met een schok zag ik Brenda's hand zich terugtrekken uit R's buik, terwijl R zijn hand langzaam tussen Brenda's dijen liet zakken. Ze hapte naar adem, haar ogen wijd open en haar gezicht werd rood toen ze besefte dat ik terugkwam. Ik zag dat het arme meisje aan haar grenzen zat, toen zag ik R. plotseling zijn hand tussen haar benen steken. Wat hij ook deed, haar ogen rolden weg en ze explodeerde in een orgasme. Terwijl ik knielde om mijn spullen te pakken, zag ik R. naar het raam kijken en haar papieren pakken, terwijl Brenda zich heimelijk verzamelde.
Ik probeerde nonchalant over te komen toen ik mijn tas pakte, van de vloer naast het raam opstond en de deur opende alsof ik niets had gezien. Toen zag ik R. opstaan en zijn shirt naar voren trekken, vervolgens zijn hand onder zijn shirt schuiven alsof hij iets in zijn broek probeerde te proppen, en zijn hand trok de stof tegen zijn dij, waar ik meer beweging zag – dit keer alsof er iets ademde in zijn broek gevangen zat. Het duurde even voordat mijn hersenen volledig begrepen wat ik zag – als wat ik zag echt was, was de omvang ervan zo groot, zo onmogelijk, dat – nee, dat kon niet, ik moet het me verbeeld hebben. Ik was zo in de war toen ze hun dank mompelden en langs me liepen toen ze weggingen. De geur van hun seks hing nog in de lucht terwijl ik mijn gedachten verkrampte en mijn knieën trilden.